Αρχείο για Αύγουστος, 2017

Η σημερινή διεξαγωγή Διεθνούς «Συνεδρίου» στο Ταλίν, από την εσθονική προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τα θύματα του ναζισμού και του κομμουνισμού στο πλαίσιο της, από 2009, απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να ορίσει την 23η Αυγούστου ως ημέρα αφιερωμένη στα θύματα «των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων» είναι μία θρασύτατη πρόκληση για κάθε αντιφασίστα.

Αυτή η εκδήλωση, στην επέτειο μάλιστα της έναρξης της μάχης του Στάλινγκραντ (23/8/1942), εντάσσεται στις εντεινόμενες και σχεδιασμένες  προσπάθειες εξίσωσης του κομμουνισμού  με το ναζισμό που στηρίζεται από επιτελεία της ΕΕ. Και οργανώνεται από την κυβέρνηση μιας χώρας που θεωρεί ημέρα εθνικού πένθους την 22/9/1944, που τα Σοβιετικά στρατεύματα απελευθέρωσαν την Εσθονία από τους ναζί, στους οποίους δεν κρύβει τη συμπάθειά της. Μιας χώρας – υβρίδιου του Δ.Ν.Τ. και της καταστροφικής κοινωνικής του πολιτικής. Σε αυτή τη «δημοκρατική» χώρα της ΕΕ, λοιπόν, είναι που το κράτος διώκει το Κομμουνιστικό Κόμμα, απαγορεύει τα κομμουνιστικά σύμβολα, διώκει τους αντιφασίστες βετεράνους και ταυτόχρονα τιμά με κάθε επισημότητα όσους συμμετείχαν στις εσθονικές λεγεώνες των «Ες-Ες».

Λίγες μέρες μετά τις ναζιστικές προκλήσεις και τη δολοφονία της αντιφασίστριας Χέδερ στο Σάρλοτσβιλ των ΗΠΑ και λίγες μέρες πριν την 4η επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα από τα Τάγματα Εφόδου της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, η ΕΕ του ρατσισμού και της ξενοφοβίας και η ακροδεξιά πολιτική ηγεσία των ΗΠΑ υπό τον Τραμπ, επιχειρούν να αναβιώσουν την αντιδραστική θεωρία «των δύο άκρων».

Στόχος τους, να «ξαναγράψουν την Ιστορία» για να «ξεπλύνουν» τη ναζιστική θηριωδία του τότε και του σήμερα μέσω της εξομοίωσής της με το απελευθερωτικό όραμα του κομμουνισμού, 100 χρόνια από την Ρώσικη Επανάσταση, και της αντιναζιστικής, αντιρατσιστικής και αντικαπιταλιστικής δράσης σε όλο τον πλανήτη.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο, που ο Τραμπ θεώρησε το αντιφασιστικό κίνημα υπεύθυνο για τη δολοφονία της αντιφασίστριας Χέδερ γιατί η παρουσία του προκάλεσε τους φασίστες φίλους του και στην Ελλάδα όλος ο επίσημος συρφετός εξαπολύει επιθέσεις στο αντιφασιστικό κίνημα και την αριστερά γιατί «δεν καταδικάζουν τη βία απ’ όπου και αν προέρχεται».

Η εξίσωση του Χίτλερ, και των σημερινών νοσταλγών του, με τους αντιφασίστες και την αριστερά, του τότε και του σήμερα, είναι χυδαία προσβολή στην ιστορική μνήμη. Το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, των αριστερών, των τσιγγάνων, των ομοφυλόφιλων και όλων όσοι δεν χωρούσαν στη ναζιστική θεωρία της φυλετικής καθαρότητας, δεν έχει ισοδύναμο με οποιοδήποτε άλλο έγκλημα της ιστορίας. Αυτή η ναζιστική θηριωδία γεννήθηκε και υποστηρίχτηκε από την αστική τάξη της Γερμανίας και πολλών άλλων ευρωπαϊκών χωρών στη δεκαετία του 30.

Η άρνηση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ να συμμετέχει φέτος στο «Συνέδριο» του Ταλίν (πέρυσι είχε συμμετάσχει στο αντίστοιχο στη Σλοβακία), δεν μπορεί να «ξεπλύνει» τις ντροπές της. Δεν ξεχνάμε ούτε την οικονομική της πολιτική και την ταύτισή της με την τρόικα. ούτε το Καστελόριζο, τη ρατσιστική συμφωνία με ΕΕ και Τουρκία, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των μεταναστών, την αγαστή συνεργασία της με τον Τράμπ και πολλά άλλα.

Και βέβαια το σκεπτικό ότι η διοργάνωση του συνεδρίου ’’παρεκκλίνει’’ από την πολιτική της Ε.Ε., όταν είναι στον καθένα γνωστό ότι ο πυρήνας της πολιτικής του πολέμου, του ρατσισμού και της εκμετάλλευσης που ανοίγει τον δρόμο στον φασισμό πηγάζει από όλα τα οικονομικά και πολιτικά της επιτελεία και υπηρετεί τον αντικομμουνισμό, επιχειρεί άλλη μία φορά να εξωραΐσει την Ε.Ε. και να δημιουργεί αυταπάτες και σύγχυση για τον πολιτικό της ρόλο.

Ο πραγματικός αντίπαλος του ναζισμού δεν είναι η Ε.Ε., οι κυβερνήσεις και οι θεσμοί αλλά η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου που σιχαίνεται τους ναζί. Η αντικαπιταλιστική αριστερά είναι το πολιτικό στήριγμα στον αγώνα ενάντια σ’ αυτούς και στο σύστημα της λιτότητας και του ρατσισμού που τους υποθάλπει επιδιώκοντας να ρίξει τα βάρη για το ξεπέρασμα της κρίσης του στον κόσμο της εργασίας.

Στα 100 χρόνια από την Ρώσικη Επανάσταση συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για την ανατροπή αυτού του σάπιου συστήματος, για να ανοίξουμε το δρόμο για μια κοινωνία χωρίς ανθρώπινα θύματα που τα γεννάει ο φασισμός, ο ρατσισμός, ο πόλεμος, η εκμετάλλευση και η καταπίεση.

Advertisements

 

Μεγάλες φωτιές καταστρέφουν και φέτος χιλιάδες στρέμματα δάσους καλλιέργειες και κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις σε όλη τη χώρα, Καπανδρίτι, Κάλαμος, Μετόχι, Μαλακάσα, Γραμματικό, Βαρνάβας, αλλά και σε Ηλεία, Ζάκυνθο, Πρέβεζα κ.α. Πυρκαγιές που απειλούν σπίτια και κατοικημένες περιοχές, με τεράστιες καταστροφές στο φυσικό περιβάλλον, ειδικά την πανίδα της χώρας, παρά τις τεράστιες προσπάθειες πυροσβεστών και κατοίκων.

Η κατάσταση αυτή δυστυχώς, δεν ξαφνιάζει. Δεν είναι κάτι νέο, κάτι απρόσμενο, κάτι τυχαίο. Είναι συνέπεια της πολιτικής που έχουν επιβάλλει όλα τα προηγούμενα χρόνια οι κυβερνήσεις –μαζί και η σημερινή- οι περιφέρειες και οι δήμοι, με περικοπές σε προσωπικό και κονδύλια για πρόληψη και αντιμετώπιση των πυρκαγιών, αδιαφορώντας για την προστασία, του ευρύτερου περιβάλλοντος, των δασών, των συνθηκών ζωής στις πόλεις.

Η ύπαρξη σχεδίων εμπρησμών, βασισμένων στην εμπορευματοποίηση της γης, με τις διάφορες καταπατήσεις τεράστιων εκτάσεων, όχι μόνο δε μειώνει, αλλά αυξάνει τις ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, που συνεχίζει την ίδια πολιτική των κυβερνήσεων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Πολιτική παντελούς έλλειψης πρόληψης και πυροπροστασίας, χωρίς έργα συντήρησης του δασικού οδικού δικτύου και των αντιπυρικών ζωνών, χωρίς εργασίες καθαρισμού, κλαδεύσεων, αποψίλωσης των ξερών. Αφήνοντας την πυρανίχνευση κυρίως σε εθελοντές και κατοίκους. Με υποχρηματοδότηση και τεράστιες ελλείψεις στον τομέα της δασοπροστασίας και πυρόσβεσης.

Σε αυτές τις περιστάσεις, φαίνεται με τον πιο καθαρό τρόπο η καταστροφή που έχουν επιφέρει οι δανειστές, τα μνημόνια και οι κυβερνήσεις που τα διαχειρίστηκαν. Στο όνομα της εξυπηρέτησης του χρέους, 4.000 θέσεις «εξαφανίστηκαν» τα τελευταία χρόνια από το πυροσβεστικό σώμα, το οποίο αποδυναμώνεται ακόμη περισσότερο με την κάλυψη των αναγκών πυρασφάλειας των ιδιωτικοποιημένων υποδομών μεταφοράς (περιφερειακά αεροδρόμια, οδικοί άξονες). Την ίδια στιγμή δεν υπάρχει κανένας σχεδιασμός για πρόληψη, ο εξοπλισμός είναι γερασμένος, πολλές φορές ακατάλληλος και με το 20% περίπου των οχημάτων εκτός λειτουργίας. Σήμερα συνεχίζεται η πολιτική διάθεσης κονδυλίων για στρατιωτικές δαπάνες και όχι για την προστασία του περιβάλλοντος και την αντιπυρική προστασία, ενώ και το ίδιο ισχύει για όλους τους τομείς κοινωνικής πολιτικής, όπως η Υγεία, οι δημόσιες μεταφορές ή η Παιδεία.

Μόνο υποκριτική είναι λοιπόν, η αντιπαράθεση δηλώσεων που γίνεται ανάμεσα στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση πάνω στα καμένα, με τους σημερινούς υπευθύνους να ξαναϋπόσχονται για άλλη μια φορά αυτά που έπρεπε να έχουν πράξει οι ίδιοι και οι προκάτοχοί τους εδώ και δεκαετίες. Είναι αντιπαραθέσεις που δεν μπορούν να κρύψουν ότι υπεύθυνη είναι η ίδια εμπρηστική τους πολιτική. Το μπαλάκι των ευθυνών και των αρμοδιοτήτων, η έλλειψη κεντρικού σχεδιασμού πρόληψης και αντιμετώπισης πυρκαγιών, η υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση του Πυροσβεστικού Σώματος και της Δασικής Υπηρεσίας, η ελλιπής συντήρηση και διάνοιξη δασικών δρόμων και αντιπυρικών ζωνών, θα δημιουργούν συνεχώς τέτοιες καταστάσεις.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ψηφίζει σειρά μνημονιακών νόμων, προωθεί εγκυκλίους, υπουργικές αποφάσεις που ανοίγουν την όρεξη μεγάλων και μικρών οικονομικών συμφερόντων και των επιτήδειων. Όλο το πλαίσιο του μνημονιακού δασικού νόμου 4280/14, του 4315/14, των παλιότερων 3208/03 και 3889/10, «εκσυγχρονίζεται» με τα πρόσφατα νομοθετήματα, το νόμο 4389/16, το προεδρικό διάταγμα 32/16, τον τελευταίο μνημονιακό νόμο 4462/17, όπως και το νόμο των δασικών χαρτών 4467/17. Όλα μαζί τα νομοθετήματα ροκανίζουν τη συνταγματική προστασία των δασών μεθοδικά, πριμοδοτώντας τα ιδιωτικά επιχειρηματικά συμφέροντα και μάλιστα με fast track διαδικασίες σε βάρος των δημόσιων κοινωφελών. Επιτρέπεται πλέον ο αποχαρακτηρισμός δασικών εκτάσεων, η ανάκληση της κήρυξης αναδασωτέων εκτάσεων κ.ά.

Η προστασία του περιβάλλοντος αναδεικνύεται πλέον ως επείγον και επιτακτικό ζήτημα για τη ζωή μας και το μέλλον, κόντρα στις μνημονιακές απαιτήσεις που καταστρέφουν τις ζωές μας και τη φύση, κόντρα στις πολιτικές κυβερνήσεων, περιφερειών και δήμων.

Απαιτούμε, στα πλαίσια της πάλης για την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ:

  • Να παρθούν άμεσα μέτρα προστασίας των δασών.
  • Πλήρης νομοθετική προστασία των δασικών εκτάσεων από τα ιδιωτικά συμφέροντα.
  • Αύξηση χρηματοδότησης για πρόληψη, πυροπροστασία, πυρόσβεση.
  • Ενίσχυση της Δασικής Υπηρεσίας και του Πυροσβεστικού Σώματος για να καλυφτούν όλες οι ανάγκες.
  • Προσλήψεις προσωπικού με σταθερές σχέσεις εργασίας και μονιμοποίηση κάθε μορφής συμβασιούχων πυροσβεστών.
  • Αναδάσωση όλων των καμένων και υποβαθμισμένων εκτάσεων.
  • Καθαρισμός, δασοπροστασία. Αντιπλημμυρικά, αντιδιαβρωτικά έργα στις καμένες περιοχές. Συντήρηση και διάνοιξη των αντιπυρικών ζωνών και δρόμων.
  • Αναδάσωση όλων των καμένων εκτάσεων.