Αρχείο για Σεπτεμβρίου, 2016

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΣΟ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

25/09/2016

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ

 

  1. Για μια ακόμα περίοδο βρισκόμαστε μπροστά σε σοβαρές εξελίξεις για τους εργαζόμενους. Κυβέρνηση και «Θεσμοί» μεθοδεύουν τον νέο γύρο της σκληρής αντιλαϊκής επίθεσης ενάντια στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα για το πέρασμα των μέτρων που περιλαμβάνονται στο «κλείσιμο» της πρώτης αξιολόγησης και στην «διαπραγμάτευση»  για την δεύτερη.

Τα μέτρα αυτά  έχουν στρατηγική σημασία για το εργατικό και λαϊκό κίνημα και έρχονται να προστεθούν στον καταιγισμό των μέτρων της πρώτης αξιολόγησης (μειώσεις στις συντάξεις, φορολεηλασία των λαϊκών στρωμάτων, πλειστηριασμοί, λιτότητα και φτώχεια, γιγάντωση της ελαστικής εργασίας και ανεργία). Περιλαμβάνουν κυρίως:

  • Το χτύπημα των συνδικαλιστικών και δημοκρατικών ελευθεριών, και πάνω από όλα  το χτύπημα του δικαιώματος στην απεργία. Την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων.
  • Την «διαχείριση» των κόκκινων δανείων με χιλιάδες πλειστηριασμούς, κατασχέσεις εκατοντάδων χιλιάδων λογαριασμών της λαϊκής αποταμίευσης, «κανόνια» σε μια σειρά επιχειρήσεις και απολύσεις.
  • Το πέρασμα του συνόλου της δημόσιας περιουσίας στο υπεραταμείο ιδιωτικοποιήσεων που θα είναι κάτω από τον άμεσο έλεγχο των δανειστών.
  • Την συμφωνία σε νέο μεσοπρόθεσμο με την κατοχύρωση των αιματηρών και ανέφικτων πλεονασμάτων μέχρι το 2021.
  1. Η κυβέρνηση προβάλλει ένα νέο success story για να πείσει ότι αυτή η πολιτική «σταθεροποιεί» την κατάσταση, οικονομικά και πολιτικά.

Όμως η οικονομική κατάσταση δεν σταθεροποιείται.  Η φτώχεια μεγαλώνει σε απεριόριστο βαθμό και πλέον αγκαλιάζει όχι μόνο τους ανέργους αλλά και τους εργαζόμενους. Η ελαστική και μαύρη εργασία καλπάζει και αποτελεί πλέον πάνω από το 50% των λεγόμενων «νέων θέσεων εργασίας». Που αποτελούν απί της ουσίας μοίρασμα της ανεργίας. Τα χρέη προς τα ταμεία, τις τράπεζες και τις ΔΕΚΟ εκτοξεύονται, χαρακτηριστικά η ΔΕΗ έχει πάνω από 3 δισ. € απλήρωτα τιμολόγια.

(περισσότερα…)

ΑΓΩΝΑΣ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΣΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΑΓΑΘΩΝ

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ προχωράει στο μεγαλύτερο ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας στην σύγχρονη ιστορία! Μέσα σε λίγους μήνες όλος ο δημόσιος πλούτος μεταφέρθηκε στο υπερταμείο ξεπουλήματος, που είναι κάτω από τον άμεσο έλεγχο και την διοίκηση των δανειστών, και τα έσοδά του πηγαίνουν κατευθείαν στον Μινώταυρο του «δημόσιου» χρέους, για έναν ολόκληρο αιώνα!!.
 Η κυβέρνηση παράλληλα προχωράει:
–                      στο άμεσο ξεπούλημα / ιδιωτικοποίηση επιχειρήσεων, (πούληση ποσοστού της ΔΕΗ) δημόσιων χώρων (Ελληνικό) και υποδομών (Εγνατία Οδός).
–                      στην εμπορευματοποίηση, έμμεση ιδιωτικοποίηση όλων των «δημόσιων αγαθών», που τα μετατρέπει σε εμπορεύματα για κερδοφορία των τωρινών και αυριανών ιδιοκτητών τους (με πιο χαρακτηριστικές τις αποφάσεις  για την «τιμολόγηση του νερού»)
Η πολιτική αυτή αποτελεί ΕΓΚΛΗΜΑ ενάντια στους εργαζόμενους, τον λαό, την ίδια μας την χώρα, γιατί!
–                      Η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών και αγαθών όπου έγινε οδήγησε σε εκτίναξη των τιμολογίων και σε κατάρρευση των δημόσιων υποδομών,  γιατί οι καπιταλιστές που τα πήρανε κοίταξαν όπως πάντα πάνω από όλα το κέρδος.
–                      Καταστρέφει μακροπρόθεσμα κάθε δυνατότητα λαϊκής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας απέναντι στα συμφέροντα των δανειστών,  κάθε πολιτικής σε όφελος της εργατικής τάξης και του λαού.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ προχωρά μαζί με τους «Θεσμούς» την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο σε αυτή την φριχτή πολιτική γιατί όλοι μαζί εξυπηρετούν τα συμφέροντα του ντόπιου και του ξένου κεφαλαίου που ετοιμάζεται να κατασπαράξει τον δημόσιο πλούτο.
Αυτή την πολιτική  προωθεί η ΕΕ σε όλη την Ευρώπη.
Οι εργάτες, τα λαϊκά στρώματα παλεύουν για να εμποδίσουν και να ανατρέψουν την ευρωμνημονιακή κόλαση, αυτούς που την στηρίζουν και την προωθούν.
 
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παλεύει μαζί με τους εργαζόμενους για την οικοδόμηση ενός μετώπου πραγματικού αγώνα στηριγμένο πάνω στα πρωτοβάθμια σωματεία και τις επιτροπές αγώνα, ενάντια στην αδράνεια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, που φρόντισε με το καλημέρα να δείξει ότι και σε αυτό το μέτωπο δεν θέλει να κάνει τίποτα, ότι συνεχίζει την πολιτική των Ναινέκων, όπως και στο δημοψήφισμα, όπως και στο ασφαλιστικό.
Στηρίζει τις κινητοποιήσεις των 

εργαζόμενων της ΕΥΔΑΠ και όλων των άλλων εργαζομένων. Καλεί σε μαχητικό αγώνα, με όλες τις μορφές, με καταλήψεις, για να ανατραπεί η άθλια απόφαση της άθλιας αυτής κυβέρνησης

Η προβολή από την ΕΡΤ της συγκέντρωσης μίσους στις Θερμοπύλες της νεοναζιστικής δολοφονικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή το Σάββατο 3 Σεπτέμβρη είναι μία τεράστια πρόκληση και η ευθύνη ανήκει στη Διοίκηση της ΕΡΤ και στη κυβέρνηση.
Από την πρώτη μέρα του «μαύρου» στην ΕΡΤ από τους Σαμαροβενιζέλους και για δύο χρόνια μέχρι να ξανανοίξει, χιλιάδες εργαζόμενοι, νεολαίοι και αντιφασίστες πάλεψαν στο πλευρό των εργαζομένων στην ΕΡΤ για μία τηλεόραση και ενημέρωση από τους εργαζόμενους για τα κινήματα και την κοινωνία. Είναι ακόμα μία κατάντια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, στο όνομα δήθεν της «ισότιμης προβολής των κομμάτων» να μετατρέπει την ΕΡΤ σε πλυντήριο των δολοφόνων νεοναζί.
Η Χρυσή Αυγή δεν είναι ένα «νόμιμο κοινοβουλευτικό κόμμα» αλλά μία εγκληματική οργάνωση. Η κάθε προβολή της από τα ΜΜΕ είναι και ένα έναυσμα για δολοφονικές επιθέσεις σε πρόσφυγες και μετανάστες, σε αλληλέγγυους, αριστερούς και δημοκράτες που αντιστέκονται στην εγκληματική τους δράση. Η πανελλαδική προβολή της ναζιστικής φιέστας στις Θερμοπύλες τους έδωσε αέρα για να προβούν σε επιθέσεις σε μετανάστες και αλληλέγγυους σε Λέσβο και Χίο.
Το κίνημα με τις μεγάλες αντιφασιστικές κινητοποιήσεις του λαού μετά την δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ανάγκασε το κράτος, την αστυνομία και τη δικαιοσύνη να βάλουν τέλος στην πολύχρονη ασυλία της εγκληματικής δράσης της ΧΑ αναγκάζοντας και τα κανάλια να περιορίσουν την εμφάνιση της, που μέχρι τότε ήταν συνεχής και εμετική.
Η θέση των νεοναζί της ΧΑ δεν είναι στις τηλεοράσεις ξερνώντας κηρύγματα μίσους από φιέστες ή από συνεντεύξεις ή από τα έδρανα της Βουλής αλλά μόνο στη φυλακή!
Απαιτούμε την άμεση διακοπή της προβολής των νεοναζί της ΧΑ από όλα τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα και την παροχή τηλεοπτικού και ραδιοφωνικού χρόνου.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει και καλεί τη Δευτέρα 26/9 στις 6μμ, στη Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ με διοργανώνεται με πρωτοβουλία της ΚΕΕΡΦΑ και της ΠΟΣΠΕΡΤ.

 

Δελτίο τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το θάνατο του σ/φου Χρίστου Μπίστη

 

Μας αποχαιρέτησε σήμερα, νικημένος από το θάνατο που πάντα αψηφούσε, ο σ/φος Χρίστος Μπίστης, μέλος της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ιστορικό στέλεχος του ΕΚΚΕ και αγωνιστής του αντιδικτατορικού αγώνα και του κομμουνιστικού κινήματος.

Ο σ/φος Χρίστος υπήρξε για όλους μας υπόδειγμα κομμουνιστή επαναστάτη: ευγενής, ανιδιοτελής, συνεπής μέχρι το τέλος στην κυριολεξία κατάφερε να κερδίσει θαυμασμό και σεβασμό από φίλους κι εχθρούς. Έδωσε το παρών στην αντιδικτατορική πάλη, όπου διώχθηκε και φυλακίστηκε και στους αγώνες της μεταπολίτευσης. Αισιόδοξος πάντα και με πίστη στη δύναμη της εργατικής τάξης και του λαού αφιέρωσε τη ζωή του στην ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος στη χώρας μας.  Συμμετείχε σε όλα τα μετωπικά σχήματα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς από το 1989 και μετά (Αριστερή Πρωτοβουλία, Μαχόμενη Αριστερά, ΜΕΡΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ). Ήταν πολέμιος του εφησυχασμού, ανεκτικός στην άλλη άποψη, παθιασμένος εραστής των κομμουνιστικών ιδανικών και της επανάστασης.

Η αναπάντεχη φυγή του είναι σίγουρο ότι μας αφήνει πιο φτωχούς. Η παρακαταθήκη που μας άφησε είναι πολύτιμη: πρωτοπόρος στα 77 χρόνια του, παρά τα σημαντικά προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούσαν, μας δίδαξε με το λόγο, τη σκέψη του και το προσωπικό παράδειγμά του ότι ο κομμουνισμός είναι  η κίνηση που καταργεί την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων.

Η ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ απευθύνει τα συλλυπητήρια της στους οικείους του, στους συντρόφους του στο ΕΚΚΕ . Η πολιτική κληρονομιά που μας άφησε είναι οδηγός για τη δράση μας, για την μεγάλη υπόθεση της επανάστασης και του κομμουνισμού που δονεί τη ζωή μας, όπως καθόρισε και τη ζωή του σεβαστού συντρόφου μας.

Απόφαση της Κ.Σ.Ε. ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Η Κ.Σ.Ε σε διπλή συνεδρίασή της (26/8 και 1/9) συζήτησε πάνω στα τρέχοντα κινηματικά-πολιτικά καθήκοντα της νέας αγωνιστικής περιόδου, κι έλαβε κατά πλειοψηφία την απόφαση που ακολουθεί.

Μπαίνουμε σε μια περίοδο με αυξημένα πολιτικά καθήκοντα και η ΚΣΕ απευθύνει κάλεσμα προς όλες τις τοπικές και κλαδικές μας επιτροπές για την ανασυγκρότηση και ενεργοποίηση των δυνάμεών τους ώστε να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε αγωνιστικά και πρωτοπόρα στην αγωνιστική χρονιά που έχουμε μπροστά μας.

Πρώτος πολιτικός – αγωνιστικός σταθμός είναι η κινητοποίηση στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Σε μια περίοδο που τα προβλήματα για τους εργαζόμενους και το λαό οξύνονται από την εφαρμογή παλιών και νέων μνημονίων που σημαίνουν κλεισίματα επιχειρήσεων, απολύσεις και αύξηση της ανεργίας, απλήρωτη κι ελαστική εργασία, φοροεπιδρομή σε βάρος του λαϊκού εισοδήματος, τσουνάμι κατασχέσεων κι έναρξη πλειστηριασμών σε βάρος της λαϊκής κατοικίας, ιδιωτικοποιήσεις και προωθούμενες αναδιαρθρώσεις η κυβέρνηση στη Δ.Ε.Θ. θα «πουλήσει» το χιλιοειπωμένο παραμύθι της δίκαιης ανάπτυξης, της σταθεροποίησης και του νέου success story όταν ξεπουλά το σύνολο του δημόσιου πλούτου και παραδίδει τις παραγωγικές δυνατότητες του λαού και του τόπου στην αδηφάγα κερδοσκοπία ξένου και ντόπιου κεφαλαίου. Θα προσπαθήσει να αποκρύψει ότι μέσα στο επόμενο διάστημα πρέπει να υλοποιήσει 15 προαπαιτούμενα για να πάρει την επόμενη δόση, ενώ είναι μπροστά μας και η δεύτερη αξιολόγηση με κεντρικό επίδικο την κατάργηση συνδικαλιστικών ελευθεριών, ακόμα και του ιερού δικαιώματος της απεργίας. Επιδιώκουν να μας αφαιρέσουν ακόμα και το δικαίωμα στον αγώνα.

Η κυβέρνηση, εκμεταλλευόμενη την κρίση του ευρωενωσιακού οικοδομήματος μετά το σεισμό του Brexit, αναζητεί νέες συμμαχίες και προσπαθεί να οικοδομήσει ένα «μέτωπο των χωρών του νότου», ενάντια στο «μέτωπο του βορρά». Γι’ αυτό οργανώνει την 9/9 άτυπη σύνοδο των ηγετών του νότου στην Αθήνα, εν όψει της επικείμενης συνόδου κορυφής. Δεν πρόκειται για προσπάθεια χαλάρωσης της πολιτικής των αυστηρών δημοσιονομικών δεικτών, της διαρκούς λιτότητας και της αντιδραστικής επίθεσης στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα. Σ’ αυτό το σημείο όλες οι αστικές τάξεις των χωρών της Ε.Ε. είναι ενωμένες. Γι’ αυτό και στις εξαγγελίες τους δεν υπάρχει ούτε λέξη για τις καταστροφικές συνέπειες του ευρώ, των συνθηκών και συμφώνων της ΕΕ και των μνημονίων καθώς και της διευρυνόμενης απονομιμοποίησής τους, πριν και μετά το Brexit, από τους ευρωπαϊκούς λαούς. Ακόμα στην ημερήσια διάταξη δεν υπάρχει ούτε λέξη για το σταμάτημα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και του πολέμου στη Μ. Ανατολή παρά μονάχα για την ανακατανομή των σφαιρών επιρροής. Εκείνο που παζαρεύεται είναι η αναδιαπραγμάτευση της κατανομής του κλεμμένου πλούτου από τον κόσμο της εργασίας μεταξύ των αστικών τάξεων. Το ζήτημα της αποδέσμευσης από την Ε.Ε. έχει κεντρικό χαρακτήρα στην ταξική πάλη και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να εντείνει τις πρωτοβουλίες πάνω στο θέμα, όπου υπάρχει έδαφος όπως έδειξε και το ιδιαίτερα ελπιδοφόρο ξεκίνημα της συγκρότησης της ΔΙΕΕΞΟΔΟΣ. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα καλέσει συγκέντρωση – πικετοφορία την ημέρα εκείνη απευθύνοντας πρόσκληση συμμετοχής στο μαζικό κίνημα και την μαχόμενη αριστερά.

Αυτό που είναι αναγκαίο είναι μια νέα αγωνιστική ανάταση του λαού και των εργαζομένων με κεντρικό το κοινωνικό ζήτημα, την πάλη για ψωμί, δουλειά, αξιοβίωτη ζωή, ελευθερία. Σ΄ αυτό το νέο αγωνιστικό γύρο που ξεκινά είναι αναγκαία η τομή για το κίνημα και την αριστερά. Δεν μπορούμε να πάμε με μία από τα ίδια, κυρίως δεν μπορούμε να συνεχίσουμε με το παλιό και ηττημένο, με τον υποταγμένο κυβερνητικό και αστικοποιημένο συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Οι εργατικοί αγώνες που παλεύουν ενάντια σε λιτότητα, ιδιωτικοποιήσεις, απολύσεις, που θέτουν το ζήτημα της ανατροπής της επίθεσης και της διεκδίκησης των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών και δικαιωμάτων για τον κόσμο της εργασίας έχουν να παίξουν κεντρικό ρόλο σε μια άλλη πορεία του εργατικού κινήματος. Η ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση της Καμάρας εκφράζει μια ευρύτερη συσπείρωση σωματείων και συλλογικοτήτων, ρευμάτων και θέτει το αίτημα της ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος σε ρήξη με τον γραφειοκρατικοποιημένο συνδικαλισμό, θέτει το ζήτημα του άμεσου αποφασιστικού αγώνα, της συγκρότησης του αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής της αντεργατικής επίθεσης. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει αυτή την προσπάθεια. Καλεί τα μέλη της να οργανώσουν την εξόρμησή τους σε εργατικούς και νεολαιίστικους χώρους, να θέσουν το ζήτημα της αγωνιστικής κινητοποίησης σωματείων, συλλογικοτήτων, φορέων του μαζικού κινήματος, εργατικών και νεολαιίστικών σχημάτων και συσπειρώσεων για λήψη απόφασης, να συμμετάσχουν στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση της Καμάρας την 10/9 και στην πορεία της ΔΕΘ.

Φέτος συμπληρώνονται τρία χρόνια από τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα από τη δολοφονική συμμορία της Χρυσής Αυγής. Υπό εξέλιξη είναι η δίκη της Χ.Α., ενώ η συγκυρία χρωματίζεται από την έξαρση του προσφυγικού – μεταναστευτικού ζητήματος και του πολέμου. Οι κινητοποιήσεις με αφορμή την επέτειο της δολοφονίας είναι μια πρώτη ευκαιρία για την ανάπτυξη της αντιφασιστικής, αντιρατσιστικής και αντιπολεμικής πάλης του λαού μας. Κεντρικός σταθμός των κινητοποιήσεων αποτελεί η διαδήλωση στο Κερατσίνι την 17/9. Σ’ αυτή τη διαδήλωση υπάρχει η δυνατότητα για μια πραγματικά μεγάλη διαδήλωση, στην οποία να συναντηθούν και να συμπορευτούν εργατικά σωματεία, κοινωνικοπολιτικές συλλογικότητες, μετωπικές συσπειρώσεις, αντιρατσιστικές οργανώσεις, μεταναστευτικές συλλογικότητες κ.ο.κ. καθώς και η μεγάλη πλειοψηφία των δυνάμεων της «εκτός των τειχών» αριστεράς. Επιδίωξή μας είναι να συμβάλλουμε σε μια ενωτική συνδιοργάνωση μιας διαδήλωσης – σταθμό στην αντιφασιστική πάλη. Γι’ αυτό η ΚΣΕ καλεί τα μέλη της, ανεξάρτητα σε ποια μετωπική πρωτοβουλία συμμετέχουν, να συμβάλλουν σε μια ευρύτερη συνεννόηση συλλογικοτήτων. Καλεί τις τ.ε. και κ.ε. της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να προχωρήσουν σε πολύμορφες πρωτοβουλίες σε γειτονιές και χώρους δουλειάς και νεολαίας. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στηρίζει την αντιφασιστική συναυλία στον ΟΛΠ την 18/9 και καλεί στη μαζική συμμετοχή των δυνάμεών της στη δίκη της Χ.Α. την 19/9.

Για την καλύτερη συζήτηση των πολιτικών εξελίξεων σε εσωτερικό και διεθνές επίπεδο και την πολιτική μας παρέμβαση η ΚΣΕ αποφάσισε τη συνεδρίαση του Π.Σ.Ο. την 25/9.

Από την ημέρα που η κυβέρνηση Τσίπρα ανακοίνωσε τη διαδικασία για τη δημοπράτηση των 4 τηλεοπτικών αδειών και μέχρι σήμερα που έληξε, ζούμε την απύθμενη υποκρισία από όλες τις πλευρές. Από τη μία μεριά είναι οι γνωστοί πλούσιοι που θέλουν την είσοδο ή την παραμονή τους στη βιομηχανία των ΜΜΕ που, από τη μία έβγαζε ο ένας τα μάτια του άλλου και από την άλλη, όλοι μαζί ούρλιαζαν για δήθεν «μπούλινγκ» της κυβέρνησης με χτύπημα στην πολυφωνία και τη δημοκρατία και από την άλλη μεριά είναι η κυβέρνηση με τη προπαγάνδα της περί «μεταρρύθμισης που θα χτυπήσει τη διαπλοκή», «θα βάλει τάξη στο τηλεοπτικό τοπίο» και θα «γεμίσει τα δημόσια ταμεία». Στην πραγματικότητα δεν ισχύει τίποτα από όλα αυτά.
Μόνο τα ονόματα αυτών που πήραν τις τηλεοπτικές άδειες αρκούν για να καταλάβει ο κάθε εργαζόμενος σε τι χέρια δίνει η κυβέρνηση τα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια και τι εννοεί με το «χτύπημα στη διαπλοκή». Φυσικά, και αυτοί που δεν πήραν άδεια δεν διαφέρουν στο παραμικρό.
Στη δημοπρασία ήταν «διάσημοι εκατομμυριούχοι», γνωστοί για τα αλισβερίσια τους με τη δικαιοσύνη, με μπίζνες στα ΜΜΕ, στο ποδόσφαιρο, στα καράβια, στα δημόσια έργα. Όλα τα καλά παιδιά του τόπου: Κυριακού, Μαρινάκης, Σαββίδης, Κοντομηνάς, Αλαφούζος, Βαρδινογιάννης, Καλογρίτσας. Όλος αυτός ο συρφετός διαθέτει άφθονο θράσος για να μπορεί να μιλάει για πολυφωνία και δημοκρατία. Από την εμφάνιση των ιδιωτικών καναλιών το 1989 δεν υπήρξε ποτέ ούτε πολυφωνία, ούτε πλουραλισμός αλλά η πιστή μεταφορά σε κάθε σπίτι, από συγκεκριμένους δημοσιογράφους – παπαγαλάκια, της «γραμμής» των αφεντικών τους. Στα Δελτία Ειδήσεων λοιδορούσαν τους εργατικούς αγώνες «με τεμπέληδες συνδικαλιστές που θέλανε να διατηρήσουν τα προνόμια τους καταστρέφοντας με τις απεργίες την οικονομία και τον τουρισμό», οργάνωναν ρατσιστικές εκστρατείες από τους «Αλβανούς κλέφτες που βγήκαν από τις φυλακές που άνοιξε ο Μπερίσα» τη δεκαετία του ’90 μέχρι τους «τρομοκράτες του ISIS που κρύβονται πίσω από τους πρόσφυγες» σήμερα, με τα ξεπλύματα των νεοναζί της Χρυσής Αυγής, ύμνησαν τα μνημόνια και την φυλακή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πριν ένα χρόνο απογειώθηκε η «πολυφωνική» προπαγάνδα υπέρ του ΝΑΙ στο Δημοψήφισμα ουρλιάζοντας ότι «όλες οι κοινωνικές ομάδες στηρίζουν το ΝΑΙ». Δίπλα σ’ αυτή τη προπαγάνδα είχαμε και τα ριάλιτι τηλεσκουπίδια τύπου Μπιγκ Μπράδερ, τα «πρωινάδικα» και τα «μεσημεριανάδικα». Και όλα αυτά χωρίς να έχουν πληρώσει ποτέ για άδειες λειτουργίας, λαμβάνοντας απλόχερα θαλασσοδάνεια από τις τράπεζες, χρωστώντας στα ασφαλιστικά ταμεία των εργαζόμενων και στο κράτος και βέβαια επιβάλοντας συνθήκες «εργασιακής γαλέρας» με μισθούς πείνας, τρομοκρατία και απολύσεις στους εργαζόμενους τους.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με όλη αυτή τη διαδικασία, και με αντίτιμο 246 εκατομμύρια ευρώ, νομιμοποιεί την ιδιωτικοποίηση της τηλεόρασης, που ξεκίνησε το 1989 με τις κυβερνήσεις Τζανετάκη και Ζολώτα (και την ένοχη συναίνεση του ενιαίου τότε Συνασπισμού), και τον οχετό της. Είναι μία ακόμη πρόκληση του Τσίπρα να ισχυρίζεται πως θα διαθέσει αυτό το ποσό στους φτωχούς, την ίδια μέρα που περικόπτονται οι επικουρικές συντάξεις κατά 3 δισ. την επόμενη τετραετία, κι ενώ πολλά δισ. κάθε χρόνο πάνε στην εξυπηρέτηση του χιλιοπληρωμένου τοκογλυφικού χρέους και στην ανακεφαλαίωση των τραπεζών που δάνειζαν αφειδώς τους καναλάρχες.
Ενώ οι μεγιστάνες – καναλάρχες μετρούν τα οφέλη τους από τη διαδικασία, ο κίνδυνος για τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ μεγαλώνει. Καταρχήν, στα κανάλια των «νικητών» οι απολύσεις και οι μισθοί πείνας είχαν ήδη γίνει γενικευθεί, ενώ οι εργαζόμενοι στους «χαμένους» απειλούνται με χιλιάδες απολύσεις και απληρωσιά.
Αυτό που λείπει από το «τηλεοπτικό τοπίο» δεν είναι οι άδειες, που απλά τακτοποιούν την κατάληψη των δημόσιων συχνοτήτων από τους καπιταλιστές, αλλά η εργατική – λαϊκή φωνή, ο εργατικός έλεγχος. Ο κλάδος των ΜΜΕ έχει παραδείγματα που όταν πήραν στα χέρια τους οι εργαζόμενοι τα κανάλια, αγωνιζόμενοι ενάντια σε κλεισίματα κι απολύσεις (ΕΡΤ, ΑΛΤΕΡ), έγιναν η φωνή της πλειοψηφίας ανοίγοντας τα μικρόφωνα στους πολλούς, στους εργάτες, στα συνδικάτα, στη νεολαία, στα κινήματα, στους μετανάστες. Σε αυτό το δρόμο πρέπει να βαδίσουν οι εργαζόμενοι.