Αρχείο για Ιουλίου, 2016

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει και στηρίζει τον αγώνα των εργαζόμενων στον Μαρινόπουλο και την 24ωρη απεργία την Παρασκευή 22/7 που αποφασίστηκε από τη σύσκεψη των επιτροπών αγώνα των υποκαταστημάτων της Αθήνας στη βάση της κλιμάκωσης και του συντονισμού με το σωματείο εργαζομένων του Μαρινόπουλου στη Βόρεια Ελλάδα.

O όμιλος Μαρινόπουλου έχει ζητήσει να υπαχθεί στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα, έχει ήδη κερδίσει τα ασφαλιστικά μέτρα, έτσι ώστε μέχρι τον Σεπτέμβρη, που θα γίνει η εκδίκαση της κύριας αίτησης, να μην μπορεί κανένας από αυτούς στους οποίους χρωστάει η επιχείρηση, να προχωρήσει σε διωκτικά μέτρα για να πάρει τα χρωστούμενα.

Παρ’ ότι εξαιρούνται οι εργαζόμενοι προς το παρόν, δεν χωράει κανένας εφησυχασμός και καμία εμπιστοσύνη στα σχέδια της εργοδοσίας. Αντίθετα χρειάζεται οργάνωση και αγώνας σε κάθε χώρο δουλειάς για να πληρωθούν τα δεδουλευμένα, να μην χαθεί καμία θέση εργασίας και να μην γίνει καμία βλαπτική μεταβολή στις εργασιακές σχέσεις.

Οι επιχειρήσεις Μαρινόπουλος είχαν δεσπόζουσα θέση στην ελληνική αγορά τα προηγούμενα χρόνια, με υψηλή κερδοφορία που τα αφεντικά τους με σχέδιο και προγραμματισμό αφού φρόντισαν και μετέφεραν τα κέρδη τους σε άλλες εταιρείες και επενδύσεις, τις άφησαν να καταρρεύσουν όταν  δεν ήταν πλέον τόσο κερδοφόρες, Αφού λυμάνθηκαν την υπεραξία των εργαζομένων τους, τώρα τους αφήνουν αντιμέτωπους με την ανεργία και το περιορισμό των δικαιωμάτων τους. Σημαντική ευθύνη για τις εξελίξεις φέρει και το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο που διαμόρφωσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις και διατηρεί και η σημερινή, αφού έτσι δίνεται η δυνατότητα στο κεφάλαιο να προστατεύει τα κέρδη του και να φορτώνει το κόστος «διάσωσης» της επιχείρησης στου εργαζόμενους, οι οποίοι με τα σχέδια εξυγίανσης και διάσωσης της επιχείρησης θα κληθούν να πληρώσουν το μάρμαρο. Στο στόχαστρο θα μπουν τα εργατικά δικαιώματα, αφού «σχέδια εξυγίανσης» κι «εξορθολογισμός δαπανών» στην αμείλικτη καπιταλιστική γλώσσα σημαίνει κλεισίματα καταστημάτων, απολύσεις, μειώσεις μισθών, ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων, ένταση του αυταρχισμού και της εργοδοτικής δεσποτείας.

Αυτή είναι η μέχρι τώρα εμπειρία των εργαζόμενων, όσων εταιριών μπήκαν στο άρθρο 99. Δεν υπάρχει ούτε μία που να «εξυγιάνθηκε» και να λειτουργεί κανονικά. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει οι εργαζόμενοι να είναι γι’ άλλη μια φορά τα θύματα της καπιταλιστικής αυθαιρεσίας – κερδοφορίας στο πλαίσιο της προστασίας που παρέχει κράτος και κυβέρνηση.

Καλούμε τους  εργαζόμενους σε μάχη.  Όλο το εργατικό και λαϊκό κίνημα σε αγώνα στήριξης και αλληλεγγύης των εργαζομένων του Μαρινόπουλου. Καταγγέλλουμε  την εργοδοσία του Μαρινόπουλου για το σχέδιο εξόντωσης των εργαζομένων και τις μεθοδεύσεις της.

Καταγγέλλουμε την κυβέρνηση, που εξακολουθεί να εφαρμόζει το άθλιο νομικό καθεστώς υπέρ της εργοδοσίας, αφήνοντας το κεφάλαιο να «αλωνίζει» όπως και όπου θέλει, την ίδια ώρα που αφήνει τους εργαζόμενους του Μαρινόπουλου (αλλά και τους εργαζόμενους δεκάδων εταιρειών-προμηθευτών του Μαρινόπουλου) στο έλεος της εργοδοτικής αυθαιρεσίας.

Μόνος δρόμος είναι ο μαζικός, ενωμένος και μαχητικός αγώνας τώρα!

·         Με συνελεύσεις σε κάθε κατάστημα που θα συντονίζονται και θα οργανώνουν το αγώνα, παίρνοντας τον στα δικά τους χέρια.

·         Με μαζική συμμετοχή στα ταξικά σωματεία και μαχητική απαίτηση για αγώνα μέχρι τη νίκη! Καμία εμπιστοσύνη στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, στις εκκλήσεις για συμβιβασμό και ταξική ειρήνη, που μας έφεραν μέχρι εδώ.

·         Με κινητοποίηση και μορφές αλληλεγγύης σε κάθε γειτονιά και πόλη και με όλους τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους νέους.

Απαιτείται πανελλαδικός συντονισμός και ενωτικός αγώνας όλων των εργαζομένων στον όμιλο, στις εταιρίες που απειλούνται και κοινή δράση με μορφές μαχητικές και αποτελεσματικές.

Απαιτούμε την κατάσχεση της προσωπικής περιουσίας της εργοδοσίας για να μπουν αυτά τα χρήματα στην επιχείρηση για να δουλέψει. Η εργοδοσία, για δεκαετίες αγόραζε με πίστωση (από προμηθευτές και τράπεζες) αλλά πουλούσε τoις μετρητοίς, χρησιμοποιώντας τη δική δουλειά των εργαζόμενων. Το 1,3 δις που είναι τα σημερινά χρέη της εταιρίας, η ιδιοκτησία το εισέπραξε σε ζεστό χρήμα από τις πωλήσεις, πριν αλλά και κατά τη διάρκεια της κρίσης και αυτά τα χρήματα “επενδύθηκαν” σε εξοχικά στη Ν. Υόρκη και αλλού, σε άλογα, έργα τέχνης, ακριβά αυτοκίνητα, και off shore εταιρίες. Και τώρα για τους 13.000 εργαζόμενους υπάρχει η αβεβαιότητα και το μέλλον της ανεργίας. Να πληρώσει λοιπόν την τωρινή κρίση η εργοδοσία, με την περιουσία που έχει δημιουργήσει όλα αυτά τα χρόνια.

Να εξασφαλιστούν τα δικαιώματα των εργαζομένων. Καμία απόλυση, άμεση καταβολή των δεδουλευμένων. Καμία αλλαγή στο εργασιακό καθεστώς τους.

Λήψη μέτρων για άμεση λειτουργία των καταστημάτων με δημόσιο – κοινωνικό έλεγχο με ποιοτικά και φθηνά προϊόντα για το λαό. Εθνικοποίηση-κρατικοποίηση των επιχειρήσεων που τις εγκαταλείπουν οι καπιταλιστές, χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο.

Αγώνας για την ανατροπή της αντεργατικής επιδρομής κεφάλαιου- ΕΕ-ΔΝΤ-κυβέρνησης και του εργασιακού μεσαίωνα που μας οδηγούν. Πάνω απ’ όλα οι εργατικές ανάγκες, όχι στο «ρεαλισμό» των αγορών, της ανταγωνιστικότητας, του κέρδους, της εκμετάλλευσης.

Advertisements

Αγώνας για την εθνικοποίηση για ένα τρένο δημόσιο και φτηνό με βάση τις κοινωνικές ανάγκες

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για το μεθοδευόμενο ξεπούλημα μέσω ΤΑΙΠΕΔ της ΤΡΑΙΝΟΣΕ με τη διάθεση του 100% του μετοχικού κεφαλαίου της μόνης εταιρίας που εκτελεί επιβατηγό σιδηροδρομικό έργο στην Ελλάδα) στην Ιταλική Ferrovie Dello Stato Italiane S.p.A. Το ξεπούλημα δημιουργεί συνθήκες μονοπωλίου στις σιδηροδρομικές μεταφορές επιβατών με προοπτική το κλείσιμο μη κερδοφόρων γραμμών αλλά και την αύξηση του εισητηρίου. Παντού στον κόσμο όπου έγιναν  ιδιωτικοποιήσεις τέτοιου τύπου, το κυνήγι του κέρδους έβαλε σε δεύτερη μοίρα τη συντήρηση υποδομών, τα μέτρα ασφαλείας των μεταφορών, τη λειτουργία γραμμών που δεν αποδίδουν γρήγορο κέρδος.

Καθώς οι ιδιωτικοποιήσεις αποτελούν πάση θυσία στόχο κυβέρνησης και ΕΕ, είναι αναπόφευκτο το εξευτελιστικό τίμημα των 45 εκατ. που συμπληρώνεται από αποικιοκρατικούς όρους. Την ιδιωτικοποίηση αυτή επιβάλλουν το τρίτο μνημόνιο που συμφωνήθηκε με ΕΕ και Τρόικα, αφού η ΕΕ λειτουργεί ως εγγυητής για το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου σε όλη την Ευρώπη, παράλληλα με την εμπορευματοποίηση των κοινωνικών υπηρεσιών και τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων για τους εργαζόμενους σε αυτές.

Ήδη οι εργαζόμενοι της ΤΡΑΙΝΟΣΕ αγωνίζονται με απεργίες εδώ και μήνες ενάντια στην ιδιωτικοποίηση αλλά και για την υπογραφή σύμβασης, η οποία δεν ανανεώνεται μετά τη λήξη της εδώ και 8 μήνες, προφανώς για να βρεθούν οι εργαζόμενοι ξεκρέμαστοι.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνεχίζοντας το μνημονιακό κατήφορο, στα χνάρια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ κλπ, όχι μόνο δεν κατήργησε το ΤΑΙΠΕΔ, αλλά αναδεικνύεται  σε πρωταθλητή του νεοφιλελεύθερισμού βγάζοντας στο σφυρί δημόσια περιουσία και υποδομές ανεκτίμητης αξίας. Η μαζική μεταφορά επιβατών και φορτίων είναι κοινωνική ανάγκη, ενώ συμβάλλει και στη μείωση της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος μέσα από την χρήση ΙΧ και ΔΧ. Η ιδιωτικοποίηση μετατρέπει αυτό το δικαίωμα στις μεταφορές σε ακριβό προϊόν και πολυτέλεια.

Παράλληλα, η ιδιωτικοποίηση έρχεται να φέρει το τελειωτικό χτύπημα στις εργασιακές σχέσεις των σιδηροδρομικών που είδαν ειδικά στα χρόνια των μνημονίων να απαξιώνεται η εξειδικευμένη δουλειά τους, να μειώνεται το εισόδημα, να χειροτερεύουν οι όροι εργασίας και πλήττονται τα δικαιώματά τους.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ολοκληρώνει το έγκλημα της ιδιωτικοποίησης που ξεκίνησαν πριν ακόμα από τα μνημόνια οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και στηρίζουν όλα τα κόμματα που συμφωνούν με την παράδοση του δημόσιου πλούτου στα μονοπώλια, Ποτάμι, Ένωση Κεντρώων, Χρυσή Αυγή.

Είναι ανεπιθύμητοι οι δήθεν “επενδυτές” που με πενταροδεκάρες αρπάζουν όσα δημιούργησαν με την εργασία και το υστέρημά τους γενιές εργαζομένων.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι αποφασισμένη να συμβάλλει με κάθε μέσο για την ακύρωση της ιδιωτικοποίησης και το διώξιμο χωρίς αποζημίωση των αρπακτικών του κεφαλαίου που έβαλαν στο μάτι το δημόσιο πλούτου. Για την εθνικοποίηση με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και συνολικά του σιδηρόδρομου, ώστε να προσφέρει φτηνές και οικολογικές μεταφορές, με προστασία των εργασιακών σχέσεων και προσλήψεις για καλυφτούν οι ανάγκες λειτουργίας του. Για την άμεση κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ και ακύρωση όλων των ιδιωτικοποιήσεων. Για την απόδοση πολιτικών ευθυνών και όχι μόνο όσων είναι συνένοχοι στο ξεπούλημα των υποδομών, καθώς και του δημόσιου και φυσικού πλούτου.

Χρειάζεται αγώνας και κινητοποίηση του μαζικού λαϊκού κινήματος, με αποφασιστικότητα και ενωτική λογική, πέρα από συντεχνιασμούς και παζαρέματα. Μόνο έτσι μπορεί να σωθεί ένα δημόσιο αγαθό όπως το τρένο. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τονίζει ότι παράλληλα χρειάζεται σύγκρουση, ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ που απαιτεί το ξεπούλημα των υπηρεσιών δημόσιου χαρακτήρα και το επιβάλλει μέσα από το μνημόνια και τη λειτουργία του ΤΑΙΠΕΔ.