Αρχείο για Μαρτίου, 2013

Οι αγώνες είναι δίκαιοι, η τρομοκρατία δε θα περάσει!

Η τρικομματική χούντα μέσω των εκδικητικών δικαστών της, συνεχίζει τη διατεταγμένη υπηρεσία της και καταδικάζει αγωνιστές. Οι τρεις συνδικαλιστές, ο Νίκος Αδαμόπουλος μέλος της Ε.Ε. της ΠΟΕ-ΟΤΑ και πρόεδρος του σωματείου στη Ν. Ιωνία, η Κική Καραγιώργου πρόεδρος του σωματείου στο Νέο Ηράκλειο και πρώην μέλος της Ε.Ε. της ΠΟΕ-ΟΤΑ και ο Νίκος Μαυρουδής καταδικάστηκαν μόνο και μόνο επειδή υπερασπίστηκαν τους εργαζόμενους του Δήμου Ηρακλείου στον αγώνα τους για την καταβολή των δεδουλευμένων τους από τη δημοτική αρχή.

  • Καταδικάστηκαν χωρίς να υπάρχουν καν μάρτυρες κατηγορίας, χωρίς να συστήνεται καν σοβαρή κατηγορία, χωρίς καν να υπάρχει επιβαρυντική κατάθεση ακόμα και από την αστυνομία. 

  • Καταδικάστηκαν όμως μόνο στα χαρτιά, εκεί που θα μείνει η «τιμωρία» από την τρικομματική χούντα, που έτσι «κλείνει το μάτι» στους νόμους για παράβαση καθήκοντος και φτιάχνει τους τρομοκρατικούς συνειρμούς: όποιος αγωνίζεται, χάνει τη δουλειά του, όποιος είναι πειθήνιος και στρέφεται εναντίον των συναδέλφων του, συνεχίζει να δουλεύει με ψίχουλα.

  • Καταδικάστηκαν, γιατί το καθεστώς της τρόικα και της εξόντωσης του λαού, βγάζει στην παρανομία έννοιες και αξίες όπως  η ενεργητική αλληλεγγύη η συναδελφικότητα και ο αγώνας.

  • Καταδικάστηκαν επειδή στάθηκαν απέναντι και κόντρα στην αντίληψη και την πρακτική του συνδικαλισμού των σαλονιών και των υπουργικών γραφείων. Επειδή ήταν στο δρόμο μαζί με τους συνάδελφους τους διεκδικώντας και αγωνιζόμενοι για τα δικαιώματα τους και όχι πίσω από  γραφεία και μέσω ανέξοδων ανακοινώσεων. 

 

Όχι, δεν θα τους περάσει. Όπως και οι ίδιοι οι συναγωνιστές μας δηλώνουν, «είναι γελασμένοι αν θεωρούν πως με τις αποφάσεις τους θα μας φοβίσουν, θα μας τρομοκρατήσουν και θα κάμψουν τους αγώνες μας, τους αγώνες των εργαζομένων και του συνδικαλιστικού κινήματος». 

Η συνδικαλιστική δράση και οι εργατικοί αγώνες δεν ποινικοποιούνται

Ο κόσμος της δουλειάς θα γίνει  πιο δυνατός. Ήρθε η ώρα να το δείξει.

Δεν θα αφήσουμε μόνους τους συναγωνιστές μας, θα υψώσουμε τοίχος υπεράσπισης και αλληλεγγύης για να ανατραπούν οι καταδίκες, για να μην ποινικοποιηθει ο αγώνας και η αντίσταση, για να μην περάσει το κλίμα της υποταγής και της ηττοπάθειας που ενισχύουν και καλλιεργούν τα καθεστωτικά κόμματα με τα συνδικαλιστικά τους παραρτήματα και επικυρώνουν οι φοβισμένοι δικαστές. 

Κινητοποιήσεις, μαχητικοί αγώνες  διαρκείας, απεργιακός ξεσηκωμός και ασυμβίβαστη λαϊκή πάλη  για να ανατραπεί η τρικομματική χούντα,  για να σπάσουμε τα δεσμά του ευρώ και της ευρωπαϊκής ένωσης για να υπερασπιστούμε τις κατακτήσεις μας, τα σύγχρονα  δημοκρατικά δικαιώματα και τις συνδικαλιστικές ελευθέριες.


ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ!

Κατεβάστε τις Θέσεις για τη Β’ Συνδιάσκεψη (αρχείο .pdf, 1.12ΜB), 26 Μάρτη 2013

DSC_0668

Φωτογραφίες από τη σημερινή παρέμβαση της ΤΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην Αγία Παρασκευή

483237_511018038959358_1065734817_n

483769_511017962292699_1205468607_n

DSC_0664

Πολλές φορές ο λαός μας λέει: αν το 1821 υπήρχαν τα δελτία ειδήσεων δεν θα είχε γίνει η επανάσταση!!

Αλλά η επανάσταση που τώρα δοξάζουμε σε παρελάσεις και λόγους της πεντάρας από τους αστούς πολιτικούς και τους κάθε λογής επίσημους έγινε ακριβώς γιατί ο λαός δεν άκουσε του «προγόνους τους» επίσημους και πολιτικούς, ανώτερο κλήρο και κοτζαμπάσηδες.. Έγινε όχι μαζί τους, αλλά εναντίον τους

Όπως και  τώρα έτσι και  τότε όλοι αυτοί  καλούσαν  στην  υποταγή. «Που πάμε να τα βάλουμε με μια αυτοκρατορία, θα έχουμε συνέπειες, θα καταστραφούμε, είναι άκαιρη η επανάσταση»… Γιατί πάντα πίσω  από την συναλλαγή και την υποταγή στην κάθε  αυτοκρατορία δεν κρύβονται παρά τα ταξικά συμφέροντα αυτών που κερδίζουν γη, χρήμα και  εξουσία πάνω στην εκμετάλλευση και την καταπίεση των λαών.

Όμως και τότε βρέθηκαν οι «κλέφτες» και «οι αρματωλοί» να σηκώσουν το λάβαρο της εθνικής  και κοινωνικής απελευθέρωσης..Λάβαρο που πέρασε στους κατατρεγμένους της εθνικής αντίστασης που έδωσαν την ζωή τους στις πόλεις και τα βουνά πολεμώντας   την άλλη αυτοκρατορία, τον φασιστικό Άξονα. Και έφτασε μέχρι «τα παιδιά που τα έλεγαν αλήτες» του πολυτεχνείου που βρήκαν απέναντί τους την χούντα και τους προστάτες της , την τελευταία «αυτοκρατορία», των ΗΠΑ.

Σήμερα τα επιχειρήματα μπορεί να είναι πιο εκλεπτυσμένα αλλά παραμένουν τραγικά ίδια. Πιο ίδιες ακόμα είναι οι δυνάμεις μέσα στην ίδια μας την χώρα   που στηρίζουν και στηρίζονται με λύσσα στην επίθεση ενάντια στην εργατική τάξη και τον λαό. Τραπεζίτες και βιομήχανοι, «επενδυτές» και τοκογλύφοι, πουλημένοι και ελεγχόμενοι από το  χρήμα αστοί πολιτικοί, σε ένα κυριολεκτικά «μαύρο μέτωπο» με την ΕΕ και το ΔΝΤ.  Αυτή είναι η «ιερά συμμαχία» του σήμερα. Το ίδιο στυγνή και δολοφονική όπως όλες.

Μην περιμένουμε από τις κυβερνήσεις της πλουτοκρατίας καμία λύση. Στην Κύπρο ήταν η κυβέρνηση που επικύρωσε στο eurogroup την συμφωνία της κλεψιάς στις λαϊκές  καταθέσεις, πάνω στο σχέδιο που είχε φτιάξει η προηγούμενη «αριστερή κυβέρνηση» του ΑΚΕΛ.  Σ την Ελλάδα τα ίδια και χειρότερα! Ούτε καμία λύση θα βρεθεί από συμμαχίες στις «κορυφές», δυνάμεων  της αριστεράς με δυνάμεις του συστήματος, με «εθνικά  μέτωπα σωτηρίας» που αφήνουν έξω  την μάχη ενάντια στους Προβόπουλους και τους Σάλλες, τους  Λάτσηδες  και τους Μαρινάκηδες, όλους αυτούς δηλαδή  μέσα στην ίδια μας την χώρα που στηρίζουν τα μνημόνια και την τρόικα, τους φονιάδες και τους κλέφτες της ΕΕ και του ΔΝΤ, γιατί εξυπηρετούν τα δικά τους ταξικά συμφέροντα. Για φτηνούς εργάτες, για λεηλασία της δημόσιας περιουσίας, για όλο και πιο πολλά κέρδη.

Μόνο ο λαϊκός ξεσηκωμός, οι εργατικοί και λαϊκοί αγώνες μπορούν να τινάξουν πάνω από την πλάτη μας και  την σημερινή «ιερά συμμαχία». Μόνο εμείς με τους αγώνες μας μπορούμε να καταργήσουμε τον εφιάλτη των μνημονίων και των αποικιοκρατικών δανειακών συμβάσεων, να διαγράψουμε το χρέος, να φύγουμε από το ευρώ και την ΕΕ, να εθνικοποιήσουμε τις τράπεζες και όλες τις μεγάλες επιχειρήσεις με τον δικό μας εργατικό και λαϊκό έλεγχο, να επιβάλλουμε μέτρα εδώ και τώρα βελτίωσης της ζωής του λαού. Να πετάξουμε στα σκουπίδια τον αστικό πολιτικό κόσμο φτιάχνοντας τα δικά μας όργανα αγώνα και εξουσίας. Για να περάσει ο πλούτος και η εξουσία στα χέρια των εργαζόμενων.

Άλλοτε από τον άμβωνα και άλλοτε από τις οθόνες της τηλεόρασης  πάντα μας καλούν στον υποταγή και στον  φόβο. Αλλά ο μόνος πραγματικός φόβος  είναι η συνέχιση αυτής της βάρβαρης πολιτικής. Οι λαοί μπορούν..να τι μας δείχνει η ιστορία..

Μόνο που… «θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία»..

 

Κατεβάστε την προκήρυξη (αρχείο .pdf, 148ΚB)

Η γκανγκστερική κλοπή των καταθέσεων των Κύπριων πολιτών δείχνει ότι οι ληστές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι ντόπιες αστικές τάξεις δεν έχουν κανένα απολύτως όριο προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των τραπεζιτών.
Αφού λεηλάτησαν την καταστροφή της Ελλάδας, Ισπανίας, της Πορτογαλίας μέσω Μνημονίων, προχωρούν το «δολοφονικό τους δρομολόγιο» στην Κύπρο, κλέβοντας τις καταθέσεις, πριν προχωρήσουν στη λεηλασία του φυσικού πλούτου και των ενεργειακών κοιτασμάτων, αφού πετσόκοψαν μισθούς και συντάξεις.
Η ΕΕ και γενικότερα οι ιμπεριαλιστικοί μηχανισμοί δεν θα είχαν πετύχει τέτοια πλήγματα στο λαό της Κύπρου και την ανεξαρτησία του νησιού, αν δεν στηρίζονται από τη συμμαχία, στη βάση κοινών συμφερόντων, με το κυπριακό κεφάλαιο.
Εγκληματικές ευθύνες έχει ο δεξιός πρόεδρος Αναστασιάδης, που δέχτηκε άνευ όρων τη ληστεία και τα βάρβαρα μέτρα, μαζί με τα στηρίγματά του, ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ, αλλά και όσους στήριξαν το δρόμο που οδήγησε σε αυτές τις εξελίξεις (ΕΔΕΚ, ακροδεξιά).
Συνένοχος είναι ο προηγούμενος πρόεδρος Χριστόφιας και το ΑΚΕΛ που αποδέχτηκαν το Μνημόνιο, σε μια ιστορική προδοσία των κατακτήσεων, των αγώνων αλλά και του μέλλοντος του κόσμου της εργασίας. Οι εξελίξεις στην Κύπρο δείχνουν τις τραγικές συνέπειες της αυταπάτης για αριστερή διακυβέρνηση εντός ΕΕ, με τράπεζες και επιχειρήσεις ακλόνητες στη θέση τους. Πολιτική απάτη αποδεικνύεται η ισότητα και  αλληλεγγύη των κρατών μελών της ΕΕ, αλλά και οι δυνατότητες για διαπραγμάτευση μέσα σε αυτή την κοινότητα των αρπακτικών.
Αντίστοιχα μέτρα ετοιμάζονται από την κυβέρνηση  Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη και στην Ελλάδα, καθώς τα μνημονιακά μέτρα δεν αποδίδουν όσα προβλέπονται, κάτι που είναι σχεδιασμένο. Αυτά δρομολογούνται μαζί με την αρπαγή των λίγων χρημάτων που απέμειναν στο λαό για ώρα ανάγκης, με τα χαράτσια και τους  αντιλαϊκούς φόρους, όταν οι επιχειρήσεις απολαμβάνουν μείωση φόρων στο όνομα της δήθεν «ανάπτυξης».
Μόνο ο λαϊκός ξεσηκωμός μπορεί να πετάξει στα σκουπίδια όλους αυτούς τους φονιάδες των λαών τους, την αδίσταχτη οικονομική και πολιτική ολιγαρχία ντόπια και διεθνή. Οι εργαζόμενοι της Κύπρου έχουν ακόμη χρόνο να την πετάξουν στη θάλασσα, πριν τους κάτσουν στο σβέρκο όπως έγινε στην  Ελλάδα, με τον εκβιασμό «χρεοκοπία και καταστροφή», αλλά και με ένα νέο «σχέδιο Ανάν». Υπάρχει ελπίδα με ένα οργανωμένο λαϊκό κίνημα ανατροπής, με καρδιά το εργατικό κίνημα. Η πρωτοβουλία και η στήριξη αυτής της ελπίδας είναι μονόδρομος για τις δυνάμεις της Αριστεράς που συνεχίζουν να παλεύουν για την κοινωνική απελευθέρωση κι όχι για τη διαχείριση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.
Μπορούμε, κάθε λαός στη χώρα του, να ανατρέψει αυτή την πολιτική για να αναζητήσουμε μαζί τους δρόμους που θα κρατήσουν όρθια την κοινωνία, θα εξασφαλίσουν μια αξιοπρεπή ζωή έξω από τα Μνημόνια, το ευρώ και την ΕΕ για το συμφέρον της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Τις τελευταίες μέρες τα διατροφικά σκάνδαλα ξεσπάνε αλυσιδωτά, αποκαλύπτοντας σχέδια κερδοφορίας του κεφαλαίου. Είναι η λειτουργία της αγοράς και όχι οι δήθεν στρεβλώσεις της που απειλούν τη ανθρώπινη υγεία, επειδή δεν μπορεί ούτε ένα πιάτο φαΐ να δώσει αν αυτό δε συνεπάγεται κέρδη για πολυεθνικές και τράπεζες.
Από  τη σχετικά «αθώα» υπόθεση του αλογίσιου κρέατος που έκανε κατά εκατομμύρια πλουσιότερους τους «έντιμους» και «υπεύθυνους» δανειστές μας μέχρι τα άκρως επικίνδυνα γλυκά με κολοβακτηρίδια του ΙΚΕΑ, το  πρόβλημα είναι κοινό και γνωστό: κερδοφορία κάθε πιθανό τρόπο, μείωση  του κόστους με παραγωγή τροφίμων είτε μεταλλαγμένων, είτε αμφίβολης και επικίνδυνης προέλευσης.
Η απειλή δεν είναι καινούργια και αφορά την «καρδιά» της ΕΕ. Πριν από μερικά χρόνια ξέσπασαν μεγαλύτερα  διατροφικά σκάνδαλα στις ανεπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες, με τις «τρελές αγελάδες» στην Αγγλία και τα κοτόπουλα με διοξίνες σε Βέλγιο και Γερμανία.
Εδώ και δεκαετίες ολόκληρες εκτάσεις σε Αφρική, Νότια Αμερική και Ασία, αποτελούν ταυτόχρονα τροφούς και χωματερές του πλανήτη, υπό τον έλεγχο εταιριών όπως η Μονσάντο, η οποία πρωτοστατεί στην προώθηση των μεταλλαγμένων. Η ίδια η αγροτική παραγωγή έχει μεταβληθεί σταδιακά σε επικίνδυνο εργαστήρι χημικών και λιπασμάτων, ενώ εδώ και χρόνια η ΕΕ επιδοτούσε το ξερίζωμα των καλλιεργειών στην Ελλάδα, με σύμμαχο τις χρεοκοπημένες ηγεσίες των συνεταιριστικών επιχειρήσεων που μοίραζαν αφειδώς επιδοτήσεις.
Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, εξαρθρωμένοι και απογυμνωμένοι από  προσωπικό, από την ίδια πολιτική που ταΐζει σκουπίδια τους ανθρώπους, απλώς προσπαθούν να κάνουν τον τροχονόμο στο πάρτι μεταλλαγμένων που  έχουν στήσει οι μεγαλύτερες εταιρίες στο χώρο της διατροφής.
Οι πολίτες γονατισμένοι από τη φτώχεια κόβουν δαπάνες διατροφής, προτιμούν φτηνά αλλά όχι πάντα ασφαλή «ανώνυμα» προϊόντα.
Στις ίδιες τις εταιρείες που κερδοσκοπούν, οι εργασιακές σχέσεις συνήθως κρύβουν το χειρότερο και ρυπαρότερο σφαγείο.
Την ίδια στιγμή, όλες οι υποδομές που θα μπορούσαν να στηρίξουν τη  σωστή, υγιεινή και μαζική διατροφή των πολιτών, ξεπουλιούνται μαζικά.
Από τη ΔΩΔΩΝΗ στην Ήπειρο μέχρι την ΕΒΖ μέχρι την ΕΛΒΙΖ, εταιρίες που  παράγουν τρόφιμα και πρώτες ύλες χαρίζονται από την  τρικομματική κυβέρνηση σε εταιρίες που προσπαθούν να μειώσουν το κόστος χτυπώντας τον παραγωγό και το προϊόν του, δημιουργώντας έτσι το έδαφος για να «σπρώξουν»  τα διατροφικά απορρίμματα στην αγορά, με την ταμπέλα του φθηνότερου.
Η απάντηση στα διατροφικά σκάνδαλα, είναι συνδεδεμένη με την απάντηση στην οικονομική και πολιτική δικτατορία της ΕΕ. Ανατροπή τους εδώ και τώρα, έξοδος από το ευρώ, εργατικός έλεγχος σε όλες τις  συνεταιριστικές διατροφικές βιομηχανίες και σε όλα τα στάδια της παραγωγής, από το σχεδιασμό μέχρι τις μεταφορές. Μαζικοποίηση της παραγωγής με σεβασμό στο περιβάλλον, με αγνά προϊόντα, με κατάργηση και καταστροφή των γενετικά μεταλλαγμένων και μόνο κριτήριο την κάλυψη των διατροφικών αναγκών του λαού.

Μετά τον «Ξένιο Δία » με τις χιλιάδες προσαγωγές μεταναστών που συλλήβδην χαρακτηρίστηκαν ως «δημόσιος κίνδυνος», ο Δένδιας και η ΕΛΑΣ προχωρούν σε ένα νέο ναζιστικού τύπου πογκρόμ, αυτή τη φορά εναντίον τοξικοεξαρτημένων ανθρώπων, που αργοπεθαίνουν αβοήθητοι στο κέντρο της Αθήνας.
Κάτω από το όνομα «Θέτις», οι δυνάμεις της ΕΛΑΣ μαζί με τους αιώνια πρόθυμους συνεργάτες της αστυνομίας ΕΚΕΠΥ και ΚΕΕΛΠΝΟ, απήγαγαν κυριολεκτικά 132 άτομα χτες το βράδυ και τα μετέφεραν στο στρατόπεδο της Αμυγδαλέζας για υποχρεωτική καταγραφή και ιατρικές εξετάσεις. Η πρωτοφανής αυτή ενέργεια καταπατά κατάφωρα τα ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες, καθώς άνθρωποι κρατούνται χωρίς καμία κατηγορία ή υποψία εις βάρος τους, με μόνο κριτήριο την όψη τους, ενώ εξευτελίζονται δημόσια, υποβαλλόμενοι σε εξετάσεις και έλεγχο, με τα δεδομένα να καταλήγουν στη βάση δεδομένων της ΕΛΑΣ, χωρίς την συναίνεσή τους.
Μετά την δημόσια διαπόμπευση των οροθετικών στον HIV/AIDS εκδιδομένων γυναικών, άλλη μια «υγειονομική βόμβα» ανακαλύπτεται από τον υπουργό Δημόσιας Τάξης, που εφαρμόζει την απάνθρωπη ανάλγητη πολιτική της τρικομματικής κυβέρνησης με τις ευλογίες και την αγαστή συνεργασία της Χρυσής Αυγής. Η κυβέρνηση ποινικοποιεί για μια ακόμα φορά την ασθένεια και θεωρεί ότι άνθρωποι που ζούνε στο περιθώριο, αποκλεισμένοι από στοιχειώδεις παροχές και με τη ζωή τους σε κίνδυνο, είναι επικίνδυνοι για την δημόσια υγεία και αμαυρώνουν την εικόνα της πόλης. Χαρακτηριστική είναι η σχετική ανακοίνωση του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης ότι  «η Ελληνική Αστυνομία ούτε έχει αρμοδιότητα στην απεξάρτηση εθισμένων ατόμων από τα ναρκωτικά ούτε διεκδικεί τέτοιο ρόλο, έχει αρμοδιότητα όμως στην καταπολέμηση της διακίνησης ναρκωτικών στο κέντρο της πρωτεύουσας και στο να σταματήσουν οι αποκρουστικές σκηνές της δημόσιας χρήσης τους».
Τη στιγμή που η κυβέρνηση κλείνει τον ΟΚΑΝΑ και τα προγράμματα απεξάρτησης και συκοφαντεί τους εργαζόμενους σε αυτή (πρόγραμμα 18 Άνω), δείχνει ξανά το αποκρουστικό της πρόσωπο και τις πραγματικές προθέσεις απέναντι σε όσες κοινωνικές ομάδες «χαλάνε την εικόνα της χώρας». Πρώτα οι μετανάστες, τώρα οι τοξικοεξαρτημένοι, αύριο ίσως οι Τσιγγάνοι και οι κομμουνιστές.
Η καταδίκη της αστυνομικής τρομοκρατίας και η υπεράσπιση των στοιχειωδών ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών είναι υπόθεση της αριστεράς και του εργατικού και λαϊκού κινήματος, ενώ η συνεργασία φορέων του Υπουργείου Υγείας με τα Τάγματα Εφόδου της ΕΛΑΣ έχει ήδη καταδικαστεί απερίφραστα από τους συνδικαλιστικούς φορείς των υγειονομικών.

Παρά τους σημαντικούς κοινωνικούς αγώνες που έχουν γίνει και έχουν κατορθώσει να κατοχυρώσουν καλύτερες θέσεις για τις γυναίκες, τα ζητήματα που αφορούν τη γυναικεία καταπίεση και εκμετάλλευση παραμένουν υπαρκτά. Τα τελευταία χρόνια, η εφαρμογή μιας σκληρής νεοφιλελεύθερης πολιτικής που έχει ως αποτέλεσμα τη συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους και την απορρύθμιση και ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, παράλληλα με τη χειροτέρευση των όρων διαβίωσης των εργαζόμενων στρωμάτων, επέφερε και την ένταση των έμφυλων διακρίσεων. Στη συγκυρία της οικονομικής κρίσης και της επίθεσης του κεφαλαίου, οι γυναίκες αποτελούν έναν ιδιαίτερα ευάλωτο στόχο. Στη σημερινή πραγματικότητα της Ελλάδας του Μνημονίου και του ΔΝΤ ο διάχυτος σεξισμός και οι έμφυλες διακρίσεις που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες εντείνονται ακόμη περισσότερο, αν αναλογιστούμε ότι τα βάρη, που πέφτουν κυριολεκτικά στην πλάτη τους, μεγαλώνουν με την κατάρρευση των κοινωνικών υποδομών και υπηρεσιών (π.χ. παιδικοί σταθμοί) στο βωμό της δημοσιονομικής εξυγίανσης. Στον ίδιο βωμό θυσιάζονται και οι ελάχιστες δομές υποδοχής κακοποιημένων γυναικών που υπάρχουν. Ο ένας μετά τον άλλον κλείνουν οι ξενώνες υποστήριξης θυμάτων κακοποίησης, ξενώνες που ήδη υπολειτουργούσαν. Μια έμμεση, μολονότι σημαντική, επίπτωση της οικονομικής κρίσης είναι η εντατικοποίηση της οικιακής εργασίας, λόγω του γεγονότος ότι  τα μέλη αυξάνονται ανά νοικοκυριό, καθώς εντείνεται με ταχύτατους ρυθμούς το φαινόμενο των οικογενειών με τους παππούδες τους γονείς και τα παιδιά να ζουν όλοι μαζί κάτω από την ίδια στέγη. Οι γυναίκες είναι αυτές που θίγονται άμεσα από την εντατικοποίηση της οικιακής εργασίας, αφού κατά κανόνα παραμένει δική τους υπευθυνότητα και δεν επιμερίζεται σε άλλα άτομα της οικογένειας, εξαιτίας του κυρίαρχου μοντέλου πυρηνικής οικογένειας, στο οποίο οι γυναίκες τοποθετούνται από θέση υποταγής. Έτσι, οι γυναίκες εξακολουθούν να ταυτίζονται με τη μη αμειβόμενη και μη παραγωγική εργασία με έναν αόρατο ρόλο στην κοινωνική αναπαραγωγή , ενώ οι άνδρες με την αμειβόμενη και παραγωγική εργασία. Όσο για την πραγματικότητα της αγοράς εργασίας οι γυναίκες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σημαντικές ανισότητες.

Μετά τα πρόσφατα απανωτά κρούσματα βιασμών, δολοφονιών και λοιπών επιθέσεων σε βάρος γυναικών που έλαβαν δημοσιότητα, έστω κι αν αυτό έγινε με τον παραδοσιακό πλέον τρόπο διαστρέβλωσης της πραγματικής βαθειά σεξιστικής διάστασής τους, είναι πλέον απόλυτα σαφές ότι το ζήτημα της βίας κατά των γυναικών, είτε αφορά τη δημόσια σφαίρα είτε την «ιερή» ενδοοικογενειακή ιδιωτικότητα, δεν είναι ούτε ρετρό ούτε επετειακού χαρακτήρα αλλά πραγματικό καθημερινό βίωμα για εκατομμύρια γυναίκες. Η βία κατά των γυναικών έχει τις ρίζες της στις ιστορικά διαμορφωμένες άνισες σχέσεις, στις σχέσεις εξουσίας μεταξύ των φύλων, οι οποίες εδραίωσαν την κυριαρχία των ανδρών και επέφεραν ένα καθεστώς γενικευμένων διακρίσεων σε βάρος των γυναικών. Οι βιασμοί και οι δολοφονίες γυναικών αποτελούν ακραία έκφραση του «δικαιώματος» που έχουν οι άνδρες πάνω στο γυναικείο κορμί, ακραία επίδειξη της έμφυλης κυριαρχίας.

Ο διάχυτος σεξισμός και οι έμφυλες διακρίσεις που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες σε διάφορες εντάσεις και εκφάνσεις έρχεται τώρα να συναντηθεί με τη βίαιη πραγματικότητα του Μνημονίου, που τις έχει φέρει στο σημείο να παραπαίουν ανάμεσα στην ανεργία και την ελαστική εργασία, δημιουργώντας ένα εκρηκτικό μίγμα και καθιστώντας ακόμα πιο δύσκολη την καθημερινότητα τους. Τώρα είναι σημαντικότερο και πιο αναγκαίο παρά ποτέ να παλέψουμε περήφανα για τη γυναικεία αξιοπρέπεια στην εργασία, στον δρόμο, στο σπίτι, στη ζωή!

 

Για μια κοινωνία χωρίς σεξισμό και βία, απαλλαγμένη από κάθε είδους καταπίεση και εκμετάλλευση.

 

  • Ανάπτυξη δικτύου δομών υποστήριξης για τα θύματα της βίας υπό δημόσιο έλεγχο και χρηματοδότηση
  • Αύξηση της δημόσιας χρηματοδότησης για τις κοινωνικές υποδομές και υπηρεσίες
  • Καταπολέμηση του trafficking και του σύγχρονου δουλεμπορίου. Νομιμοποίηση μεταναστών – στριων
  • Άμεση απελευθέρωση όλων των συλληφθεισών οροθετικών και αποζημίωσή τους για ηθική βλάβη.
  • Ανατροπή του Μνημονίου Κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ

 

Κατεβάστε την προκήρυξη (αρχείο .pdf, 239ΚB), 8 Μάρτη 2013

Ώστε λοιπόν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής «αφουγκράστηκε τις νέες δημοκρατικές ανάγκες και κυρίως την ιστορική ανάγκη να οικοδομηθεί στη χώρα μια σταθερή δημοκρατική νομιμότητα…». Ισιδωρόπουλος, Κουμής, Κανελλοπούλου, Βασιλακοπούλου… Νόμος 330 για τον περιορισμό του συνδικαλιστικού κινήματος, Νόμος 815 για τα πανεπιστήμια (τότε που ο «εθνάρχης» αποκαλούσε τους αγωνιστές του φοιτητικού κινήματος «αριστεροχουντικούς»)… Θυμίζουν όλα αυτά κάτι στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ; Άραγε η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία το 1974 επιβλήθηκε από την εξέγερση και τους νεκρούς του Πολυτεχνείου ή από τον «αλλαγμένο Καραμανλή»; Οι δημοκρατικές κατακτήσεις της μεταπολίτευσης ήταν αποτέλεσμα του ότι «αφουγκράστηκε τις δημοκρατικές ανάγκες» (!) ή του κινήματος, παρά -και σε σκληρή σύγκρουση με- τον καραμανλικό αυταρχισμό;

Η αναγνώριση της «προσφοράς» του αρχιτέκτονα του ατλαντισμού, της καταστροφικής ένταξης στην ΕΟΚ, της καταστροφής της Αθήνας, του εκπροσώπου της αστικής τάξης και των κάθε φορά μεγάλων συμφερόντων είναι υπόκλιση στην πολιτική και τις αξίες του. Φαίνεται ότι ο κατήφορος του καιροσκοπισμού και των διαπιστευτηρίων στις αστικές δυνάμεις και τους ηγέτες τους, στο όνομα της «διείσδυσης» άλλοτε στις «δημοκρατικές δυνάμεις» και προσφάτως στον «μεσαίο χώρο» με στόχο την κυβερνητική εξουσία δεν έχει τέλος για την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.

Πριν λίγες ώρες 2 νέα παιδιά άφησαν την τελευταία τους πνοή και άλλα 3 δίνουν μάχη να ζήσουν, πνιγμένα από τον καπνό, προσπαθώντας να ζεστάνουν το χώρο τους με πρωτόγονα μέσα, με ένα μαγκάλι, αφού δεν είχαν χρήματα για πετρέλαιο. Έχασαν τη ζωή τους όπως την έχανε η φτωχολογιά τη δεκαετία του 1950, σε μια εποχή που νομίζαμε ότι αφήσαμε πίσω…
Και όμως στην εποχή της ανάπτυξης του Σαμαρά και του νοικοκυρέματος των Μνημονίων οι μαθητές λιποθυμάνε στα σχολεία από την πείνα, οι άνθρωποι αυτοκτονούνε από τα αδιέξοδα, στις πλατείες συνωστίζονται όταν τύχει και μοιραστεί μια σακούλα δωρεάν τρόφιμα…
Πριν είναι αργά και η ανθρωπιστική κρίση μετατραπεί σε κοινωνική γενοκτονία, μπορούμε να αλλάξουμε τους ρόλους και από θύματα, να γίνουμε θύτες αυτής της πολιτικής που μας σπρώχνει στην καταστροφή και τον όλεθρο.
Το σύστημά τους δεν μπορεί πλέον να εξασφαλίσει ούτε αυτά που μέχρι χτες θεωρούσαμε στοιχειώδη. Γιατί ακόμη προσπαθούν να μας πείσουν ότι μπορούν να το διορθώσουν; Τι να περιμένουμε όταν το μόνο που μας επιφυλάσσουν είναι πείνα, κρύο, ανεργία, φτηνά μεροκάματα και αναξιοπρεπή ζωή;
Η τρικομματική κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ κάνει τη βρόμικη δουλειά για λογαριασμό του ελληνικού κεφαλαίου και των διεθνών οικονομικών δολοφόνων. Δεν έχει καμία αναστολή να το κάνει σε βάρος δικαιωμάτων και ελευθεριών, θυσιάζοντας και ανθρώπινες ζωές.Γιατί  ζωές κοστίζουν οι περικοπές στα φάρμακα, στα νοσοκομεία, στις κοινωνικές υπηρεσίες και υποδομές.  Αυτήν την πολιτική στηρίζουν τα απόνερα του ναζιστικού εφιάλτη, δηλωμένου εχθρού κάθε κοινωνικής αντίστασης.
Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτε ούτε από επίδοξους σωτήρες που υπόσχονται λιγότερη εξαθλίωση και βελτίωση της ζωής χωρίς σύγκρουση με τις δομές και τα συμφέροντα που ευθύνονται για την κατάσταση.
Μόνο ένας ασυμβίβαστος λαϊκός και εργατικός ξεσηκωμός μπορεί να βάλει τέλος στον κατήφορο. Οι δυνάμεις της Αριστεράς μπορούν να συμβάλλουν σε αυτό, εάν πρωτοστατήσουν σε ένα ενωτικό κάλεσμα ανατροπής και λαϊκής αντίστασης χωρίς αυταπάτες και χωρίς περιχαρακώσεις. Η νεολαία στον αγώνα αυτό μπορεί να γίνει δύναμη ανατροπής της αθλιότητας και ελπίδας για ένα καλύτερο κόσμο.
Μπορούμε να ζήσουμε χωρίς ευρώ και έξω από την Ε.Ε.
Μπορούμε να διαχειριστούμε τις τύχες, χωρίς μεσάζοντες και επαγγελματίες εκπροσώπους.
Μπορούμε να διαχειριστούμε τον πλούτο που παράγουμε χωρίς αφεντικά.
Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α καλεί

Ø     στη σημερινή συγκέντρωση διαμαρτυρίας που οργανώνουν οι σπουδαστικοί σύλλογοι του ΤΕΙ στην κεντρική πλατεία της Λάρισας και
Ø     στο αυριανό πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στις 12 το μεσημέρι στα Προπύλαια του Πανεπιστήμιου στην Αθήνα.