Αρχείο για Μαΐου, 2012

Οι υποψήφιοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατά περιφέρεια:

Περιφέρεια Α’ Αθήνας

  1. Αλεβίζου Ελπίδα, αγωνίστρια στο «Κίνημα Δεν Πληρώνω» και στα κινήματα πόλης
  2. Αργύρη Νίκη, φοιτήτρια
  3. Ασλανίδη Παρθένα (Θένια), γιατρός
  4. Βαφειάδου Ελένη , αρχιτέκτονας, μέλος ΔΣ συλλόγου αρχιτεκτόνων
  5. Βεργάκη Αναστασία , ιδιωτική εκπαιδευτικός
  6. Γαϊτάνου Ειρήνη, υποψήφια διδάκτωρ πολιτικών επιστημών, ηλεκτρολόγος μηχανικός
  7. Δανδάκης Δημήτρης, γιατρός, Κομμουνιστική Οργάνωση Ανασύνταξη
  8. Δελαστίκ Γεώργιος-Γασπάρ , δημοσιογράφος, δ/ντης εφημερίδας «Πριν»
  9. Ζορμπαλά Κωνσταντίνα (Τίνα), πανεπιστημιακός, πρόεδρος Συλλόγου ΔΕΠ Πανεπιστημίου Αιγαίου
  10. Καταραχιάς Κωνσταντίνος, γιατρός
  11. Κατιντσάρος Αναστάσιος (Τάσος) , ιδιωτικός υπάλληλος, μέλος της ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
  12. Κωνσταντίνου Πέτρος , δημοτικός σύμβουλος Δ. Αθηναίων
  13. Μπαλάτσα Ιωάννα , τοπογράφος μηχανικός, διαμερισματική σύμβουλος 5ΟΥ Διαμερίσματος Δ. Αθηναίων
  14. Ξηρουδάκης Νικόλαος, πολιτικός μηχανικός
  15. Παπαγεωργίου Χρυσούλα , φιλόλογος – πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Αδιόριστων Εκπαιδευτικών
  16. Παπαχριστούδη Ματίνα-Σταματούλα , δημοσιογράφος
  17. Παυλόπουλος Γεώργιος , τραπεζοϋπάλληλος, μέλος της διοίκησης του ΕΚΑ
  18. Ραχιώτης Ιωάννης , δικηγόρος
  19. Σηφακάκης Ιωάννης ,  ιδιωτικός υπάλληλος
  20. Χάγιος Άγγελος, περιφ. Σύμβουλος «Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Περιφέρεια Αττικής»
  21. Χριστοδουλόπουλος Ζαχαρίας-Σιδέρης (Ζάχος), μεταπτυχιακός φοιτητής

Περιφέρεια Β’ Αθήνας

  1. Αλεξίου Σπυρίδων , φιλόλογος εργαζόμενος στα φροντιστήρια, μέλος της ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
  2. Αναστασιάδης Αναστάσιος (Τάσος), συντονιστής Επιτροπής Αλληλεγγύης Σωματείων και Συνδικαλιστών (ΕΠΑΣΣ)
  3. Αναστασιάδης Αναστάσιος,  δημοσιογράφος, εκπρόσωπος εργαζομένων ΔΟΛ
  4. Αργύρης Χρήστος , ειδικευόμενος γιατρός
  5. Αυθινός Παντελής , προγραμματιστής Η/Υ, γραμ. συλλόγου προσωπικού ΗΔΙΚΑ.
  6. Βασιλειάδης Αναστάσιος , μηχανικός
  7. Βασσάλος Γιώργος,  ερευνητής σε ΜΚΟ στις Βρυξέλλες
  8. Βαφειάδης Χρήστος, εκπαιδευτικός ΤΕΙ
  9. Γάτσιος Βασίλειος , οικονομολόγος, μέλος της ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
  10. Γκαργκάνας Παναγιώτης (Πάνος) , Δ/ντης «Εργατικής Αλληλεγγύης»
  11. Γουρλάς Νικόλαος , ιδιωτικός υπάλληλος, πρόεδρος του συνδικάτου εργαζομένων εταιριών στο «Ελ. Βενιζέλος»
  12. Γράψας Δημήτριος , φυσικός, μέλος γραφείου ΚΣ νΚΑ
  13. Δεσύλλας Δημήτριος , γεωπόνος, πρώην ευρωβουλευτής, περιφερειακός σύμβουλος «Αντικαπιταλιστική Κίνηση στη Δυτ. Ελλάδα», εκδότης εφημερίδας «Πριν»
  14. Δραγανίγος Αντώνιος , ηλ. Μηχανικός, μέλος ΔΣ ΣΕΜΟΔ, μέλος της ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
  15. Δρίτσας Σπυρίδων , γιατρός στον Ευαγγελισμό, μέλος της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
  16. Ζούπα Στυλιανή , φιλόλογος, μέλος ΔΣ Συλλόγου Βιβλιοϋπαλλήλων
  17. Ζουρμπάκη Ανδρομάχη (Μάχη) , γιατρός
  18. Θεοφανόπουλος Βασίλειος, τραπεζοϋπάλληλος ΚΟ Ανασύνταξη
  19. Θεοχάρης Ιωάννης , ηλεκτρολόγος μηχανικός μέλος ΔΣ σωματείου εργαζομένων Ιντρακόμ.
  20. Καλαμπόκα Ελένη , συμβασιούχος μιας μέρας στον Ιππόδρομο Ελλάδος
  21. Κεφαλάς Ηλίας , φοιτητής ΕΜΠ
  22. Κοντομάρης Σπυρίδων , χημικός μηχανικός, μέλος του ΔΣ εργαζομένων φυσικού αερίου Αττικής
  23. Λάσκαρης Γρηγόριος , μηχανικός μεταλλείων μεταλλουργών, γραμματέας συλλόγου μεταλλειολόγων
  24. Μάντζαρης Ιωάννης , ηλεκτρολόγος μηχανικός
  25. Μάρκου Κωνσταντίνος , οδοντίατρος, μέλος της ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
  26. Μελισσαρόπουλος Γιώργος , μηχανικός μεταλλείων μεταλλουργών, μέλος αντιπροσωπείας ΤΕΕ
  27. Μιχαηλίδης Στυλιανός , ιδιωτικός υπάλληλος, information libre
  28. Moss-Σύψα Αθηνά , σκιτσογράφος
  29. Μουστάκα (Μπλάνα) Αναστασία , εργαζόμενη συνδικαλίστρια ΟΤΕ
  30. Μπαλάσης Ιωάννης , μαθηματικός
  31. Μπίστης Χρίστος , γραμματέας ΕΚΚΕ, μέλος της ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
  32. Μπουρίτη Γαρυφαλλιά (Λίλιαν) , ιδιωτική υπάλληλος, μέλος της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
  33. Νικολάου Εμμανουήλ , ιδιωτική υπάλληλος
  34. Ξιφαρά Μαρία , τραπεζοϋπάλληλος
  35. Παπαδάκης Κωνσταντίνος , δικηγόρος
  36. Παπακωνσταντίνου Πέτρος , δημοσιογράφος
  37. Παπασπυρίδης Αλέξανδρος , μεταλλειολόγος, δημοτικός σύμβουλος Ν. Σμύρνης «Μια Πόλη Ανάποδα»
  38. Πατρικίου Αικατερίνη , δημοτική σύμβουλος «Ανυπόταχτη Πετρούπολη»
  39. Πίττας Κωνσταντίνος , δημόσιος υπάλληλος, γραμματέας ΕΜΔΥΔΑΣ υπουργείου Ανάπτυξης
  40. Ράγκος Γεώργιος , χημικός
  41. Σακελλαρόπουλος Σπυρίδων , πανεπιστημιακός
  42. Σωτήρης Παναγιώτης , πανεπιστημιακός, μέλος της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
  43. Τουλιάτος Χρήστος-Μιχαήλ , βιβλιοϋπάλληλος – μέλος πρωτοβουλίας ενάντια στο ευρώ και την ΕΕ
  44. Τσίτκανος Δημήτριος , μεταλλεργάτης
  45. Τσίχλη Μαριάνα , ασκούμενη δικηγόρος

 

Περιφέρεια Α’ Πειραιά

  1. Αλφιέρης Αντώνιος , ιδιωτικός υπάλληλος
  2. Βατικιώτης Λεωνίδας , οικονομολόγος – δημοσιογράφος
  3. Βραδής Στυλιανός , μηχανικός μεταλλείων μεταλλουργών, μέλος αντιπροσωπείας ΤΕΕ
  4. Δελαγραμμάτικα Γαρυφαλλιά (Φίλια), φυσικός- άνεργη
  5. Καμπάνη Ελπίδα , ιδιωτική υπάλληλος
  6. Νασόπουλος Θόδωρος, άνεργος ΚΟ Ανασύνταξη
  7. Παρασκευά-Βελουδογιάννη Δέσποινα, φιλόλογος
  8. Σαρρής Κωνσταντίνος , δημοσιογράφος, Financial Crimes

 

Περιφέρεια Β’ Πειραιά

  1. Αργυροκαστρίτης Δημήτριος-Λεωνίδας, λιθογράφος
  2. Διαβολάκης Αθανάσιος, ιδιωτικός εκπαιδευτικός, δημοτικός σύμβουλος «Ανταρσία στο Λιμάνι του Πειραιά»
  3. Ευθυμίου Γεωργία, εργαζόμενη – συνδικαλίστρια στην ιδιωτική υγεία
  4. Θωίδου Αικατερίνη, δημοσιογράφος «Εργατική Αλληλεγγύη»
  5. Καββαδάς Νικόλαος, ειδικός γραμματέας της ΟΣΝΙΕ
  6. Μανίκας Σταύρος, μέλος ΔΣ συνδικάτου εργαζομένων ΕΘΕΛ
  7. Ράφτη Ελένη, σπουδάστρια ΤΕΙ
  8. Χριστοδουλάκου Αφροδίτη , μεταφράστρια
  9. Ψυχογιός Κλέαρχος (Άλκης), γιατρός, μέλος ΔΣ εργαζομένων στο Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας

 

Περιφέρεια Αττικής

  1. Αβαγιανός Ιωάννης, φυσικός, αναπλ. εκπαιδευτικός
  2. Αντωναροπούλου Χρυσάνθη, τραπεζοϋπάλληλος
  3. Αρέστης Γεώργιος, αυτοαπασχολούμενος,
  4. Καραΐσκου Βασιλική, ελεύθερος επαγγελματίας ενεργό μέλος στα τοπικά κινήματα στην ΝΑ Αττική
  5. Κασίτας Αντώνης , τεχνικός ΕΡΤ
  6. Κολλιαράκης Ανδρέας , άνεργος βιβλιοϋπάλληλος
  7. Μανώλης Χαρίλαος (Χάρης) , απεργός Ελληνικής Χαλυβουργίας
  8. Μαυροειδής Παναγιώτης , μετ. μηχανικός, μέλος Πρωτοβουλίας ενάντια στο ευρώ και την ΕΕ
  9. Μουράτογλου Αγγελική, άνεργη
  10. Παπαμελέτη Βασιλική (Βάσω),  δημοσιογράφος
  11. Σαραφιανός Δημήτρης, δικηγόρος, μέλος ΔΣ ΔΣΑ
  12. Συλαϊδής Βασίλειος , εργαζόμενος και μέλος της Διοίκησης του Σωματείου της ΙΝΤΡΑΚΟΜ
  13. Τρικαλινός Γιώργος,  λογιστής
  14. Τσάδαρη Σοφία, αρχιτέκτονας
  15. Τσιρώνης Γιώργος, γιατρός

 

Α’ Θεσσαλονίκης

  1. Αραμπατζής Λευτέρης , μηχανικός
  2. Αργυροπούλου Βασιλική, ιδιωτική εκπαιδευτικός
  3. Θεοδωροπούλου Αναστασία, συνταξιούχος, πρώην πρόεδρος συνδικάτου ιματισμού Θεσ/νίκης
  4. Καραμεσίνη Λίτσα, υπάλληλος Ο.Λ.Θ.
  5. Κλεισιάρης Ζήσης, δικηγόρος
  6. Κολότσιος Αθανάσιος, ηλεκτρολόγος μηχανολόγος, πρόεδρος Συλλόγου Μηχανολόγων Ηλεκτρολόγων Β. Ελλάδας
  7. Κουϊρουκίδης Νίκος , οικονομολόγος
  8. Κουρουνδής Μπάμπης , δικηγόρος
  9. Κούτρας Γιάννης, γιατρός, περιφερειακός σύμβουλος Κ. Μακεδονίας με την «Αντικαπιταλιστική Αριστερά – Ανταρσία σε κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ στην Κεντρική Μακεδονία»
  10. Μαυρομάτης Γιώργος, φοιτητής Χημικού
  11. Ξοπλίδης Παναγιώτης, γ.γ. Σωματείου Βιβλίου Χάρτου Θεσσαλονίκης
  12. Πολίτη Φίλλια, δημοσιογράφος
  13. Σμήλιος Ηλίας, δάσκαλος
  14. Τζαμαδάνης Γιώργος, δικηγόρος
  15. Τσαμασλίδης Γιάννης, οικοδόμος
  16. Φουρίκος Κώστας, μέλος ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μεταπτυχιακός φοιτητής
  17. Χατζάρας Νικόλαος, μέλος ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων Βοήθεια στο Σπίτι
  18. Ψάλτης Σάββας, συνταξιούχος

 

Β’ Θεσσαλονίκης

  1. Βλαχομήτρος Δημήτρης , ηλεκτρολόγος
  2. Δεμερτζίδης Γιώργος, μηχανολόγος – μηχανικός
  3. Κουτσοδόντης Ανδρέας , συνταξιούχος
  4. Ξενόπουλος Κώστας, ελεύθερος επαγγελματίας
  5. Πλουμής Ανδρέας, οικονομολόγος
  6. Τουρνάς Νίκος, άνεργος
  7. Χαλακατεβάκη Χρυσή, φιλόλογος

 

Νομός Αιτωλοακαρνανίας

  1. Αρσένης Γεώργιος, αγρότης
  2. Αυζώτης Νικόλαος, εμπορικός αντιπρόσωπος
  3. Δελλή Χρυσούλα – Αγορίτσα, συνταξιούχος ΙΚΑ
  4. Θανασούλας Δημήτριος, τραπεζοϋπάλληλος
  5. Καγιά Αργυρώ, γιατρός
  6. Κοκκινοβασίλης Πολυδεύκης, οικοδόμος
  7. Λιάγκος Γεώργιος, ηλεκτρολόγος Μηχανικός
  8. Τσιακανίκας Σοφοκλής, φαρμακοϋπάλληλος
  9. Τσουκαλάς Λεωνίδας, υδραυλικός

Νομός Αργολίδας

  1. Δεληγιάννης Γεώργιος, ιδιωτικός εκπαιδευτικός, Κομμουνιστική Οργάνωση Ανασύνταξη
  2. Καλαντζής Άρης-Γρηγόρη , άνεργος σερβιτόρος
  3. Μιχαλόπουλος Γιάννης, αρχιτέκτονας
  4. Παπαγεωργόπουλος Γιώργος – Αναστάσιος, ψυχολόγος
  5. Σκυνδίλιας Γιάννης , γιατρός

 

Νομός Αρκαδίας

  1. Γκούτη Κωνσταντίνα, χημ. Μηχανικός – πρόεδρος σωματείου ΕΕΤΑΑ
  2. Δημόπουλος Γεώργιος , ηλεκτρολόγος μηχανικός ΕΜΠ
  3. Κασσελούρης Χρήστος , γιατρός
  4. Παπούλιας Γεώργιος, Υπάλληλος ΟΤΕ
  5. Πραγκαστής Κωνσταντίνος, Μηχανικός Περιβάλλοντος

 

Νομός Άρτας

  1. Λέκκα Άλκηστις-Θεοδώρα, φοιτήτρια
  2. Νικολάου Αριστείδης, οικοδόμος ΚΟ Ανασύνταξη
  3. Σιαπάτης Αποστόλης, άνεργος
  4. Τρομπούκης Νίκος, συνταξιούχος ΙΚΑ

 

Νομός  Αχαΐας

  1. Αγγελόπουλος Ιωάννης, ιδιωτικός υπάλληλος, μέλος επιτροπής αλληλεγγύης συνδικαλιστών και συνδικάτων (ΕΠΑΣΣ)
  2. Αναγνωστάκης Αλέκος, φυσικός
  3. Γεωργίου Αλέξανδρος, μηχανικός Η/Υ και πληροφορικής, μεταπτυχιακός φοιτητής
  4. Ζάγκλα Νικολέτα (Λέττα), κοινωνική λειτουργός, αντιπρόεδρος συλλόγου μεταπτυχιακών φοιτητών ΠΤΔΕ
  5. Κοκκινάκη Αναστασία (Τασία), τραπεζικός υπάλληλος
  6. Κωστόπουλος Νικόλαος, φοιτητής
  7. Μπελιάς Δημήτριος, πολιτικός μηχανικός
  8. Μπιλιανού Παναγιώτα (Τέτα), ηλεκτρολόγος μηχανικός, ιδιωτική υπάλληλος
  9. Παπαθεοχάρης Βάιος, άνεργος εκπαιδευτικός, Κομμουνιστική Οργάνωση Ανασύνταξη
  10. Σκαμνάκης Αθανάσιος, δημοσιογράφος, συγγραφέας
  11. Στούμπος Αθανάσιος, αγρότης

 

Νομός Βοιωτίας

  1. Αποστολόπουλος Γιώργος, λογιστής
  2. Γρυπάρης Σωτήρης, φυσικός
  3. Πούλου Ελένη, κοινωνιολόγος
  4. Τσιφής Κωνσταντίνος, γεωπόνος

 

Νομός Γρεβενών

  1. Βασιλόπουλος Χρήστος, χημικός μηχανικός

 

Νομός Δράμας

  1. Ερμείδου Ελένη, ιδ. υπάλληλος
  2. Μουταφτσής Ευάγγελος, συνταξιούχος
  3. Σαμδάνης Κωνσταντίνος, αρχιτέκτονας

 

Νομός Δωδεκανήσου

  1. Βλάση Αναστασία , αρχιτέκτονας
  2. Καΐκης Αριστείδης, γιατρός
  3. Λαγωνίκου Φωτεινή , μεταπτυχιακή φοιτήτρια
  4. Μαχραμάς Χρήστος , ιδ. υπάλληλος

 

Νομός Έβρου

  1. Βέζου Αθανασία, αδιόριστη νηπιαγωγός
  2. Μποτσίδης Γιώργος, μισθωτός υδραυλικός
  3. Περεντίδης Θεόδωρος, οικονομολόγος – Λογιστής
  4. Σταντσίδου Αναστασία, Βιολόγος
  5. Ταπεινόπουλος Πασχάλης, αδιόριστος δάσκαλος

 

Νομός Εύβοιας

  1. Ζέρβα Κανέλλα (Κανελλίνα), γιατρός
  2. Καλαθέρη Ειρήνη, αρχιτέκτονας
  3. Καραγκούνης Αθανάσιος, αγρότης
  4. Κάργας Γιώργος, καθηγητής Γεωπονικού Πανεπιστημίου
  5. Κωστής Ιπποκράτης, πολιτικός μηχανικός
  6. Λουκάς Αγαθοκλής, μισθωτός τεχνικός ΤΕ
  7. Μπαρδάνη Θάλεια, ψυχολόγος, καθηγήτρια

 

Νομός Ευρυτανίας

  1. Ξυλογιανοπούλου Σταυρούλα (Βάντα) , γιατρός
  2. Τόλη Ευαγγελία, ιδ. υπάλληλος
  3. Τσιαντής Νίκος του Ιωάννη, εργαζόμενος στη ΔΕΗ

 

Νομός Ζακύνθου

  1. Κλάδης Διονύσιος, μεταλλειολόγος μηχανικός
  2. Λαχανιώτη Αντωνία, αυτοαπασχολούμενη, περιφ. σύμβουλος

 

Νομός Ηλείας

  1. Γιαννόπουλος Βασίλειος, ιδιωτικός υπάλληλος
  2. Κούτρας Ανδρέας, αγρότης
  3. Μπελεγρή Παναγιώτα, δημοσιογράφος
  4. Μπερερέκος Νικόλαος, ηλεκτρολόγος μηχανικός
  5. Μπλάθρα Ιωάννα, βιολόγος
  6. Παπαδάτος Ευστάθιος, συνταξιούχος
  7. Σεφερλής Ιωάννης, πολιτικός μηχανικός
  8. Τσούρα Θεώνη, εργάτρια

 

Νομός Ημαθίας

  1. Γιάννοβιτς Σεβαστή, καθηγήτρια Γαλλικών
  2. Μουσκεφτάρα Αναστασία, ψυχολόγος- ειδική παιδαγωγός
  3. Παρχαρίδου Μαρία, φυσιοθεραπεύτρια από την περιοχή της Βεργίνας
  4. Παπαχρυσοστομίδης Λάζαρος, συνταξιούχος, μέλος Ανεξάρτητης Πρωτοβουλίας Ημαθίας
  5. Σουνάπογλου Θωμάς, ηλεκτρονικός μηχανικός και μηχανικός Η/Υ, από το Μακροχώρι

 

Νομός Ηρακλείου

  1. Αντωνίου Τόνια, μηχανικός
  2. Βαλαής Νίκος, οδοντίατρος
  3. Βλαχάκης Κώστας, ιδιωτικός υπάλληλος
  4. Γκούβας Μπάμπης, γεωλόγος
  5. Μυρσινιάς Βασίλης, φοιτητής
  6. Παπακανάκης Νίκος, αγρότης
  7. Τρούλη Αντιγόνη, εκπαιδευτικός
  8. Χαιρέτη Ειρήνη, εκπαιδευτικός

 

Νομός Θεσπρωτίας

  1. Κυρίτσης Φίλιππος, φιλόλογος- άνεργος
  2. Λιαμπότης Σωτήριος, οικοδόμος
  3. Χεκίμογλου Γιάννης, αγρότης – ιχθυοκαλλιεργητής

 

Νομός Ιωαννίνων

  1. Γρηγορίου Πέτρος, αδιόριστος εκπαιδευτικός-υποψήφιος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
  2. Ζήκος Νίκος, περιφερειακός σύμβουλος-κτηνοτρόφος
  3. Ηλίας Νίκος, μέλος της διοίκησης ΕΚΙ
  4. Καραβασίλης Άγις, τραπεζικός υπάλληλος, αντιπρόσωπος στη ΓΣ του ΕΚΙ
  5. Καραγιαννάκου Στεργιανή, άνεργη εκπαιδευτικός
  6. Μαλάμος Σωτήριος, οικοδόμος ΚΟ Ανασύνταξη
  7. Συνδρεβέλη Παρασκευή, ιδιωτική υπάλληλος, αντιπρόσωπος στη ΓΣ του ΕΚΙ

 

Νομός Καβάλας

  1. Καλογήρου Μαρία, ιδ. υπάλληλος
  2. Σταματιάδου Ερασμία, ξεναγός
  3. Χονδρογιάννης Βασίλειος, συμβασιούχος εργάτης στην αρχαιολογία

 

Νομός Καρδίτσας

  1. Κωστάμης Λάμπρος, άνεργος ξυλουργός
  2. Μούστος Φώτιος, φαρμακοϋπάλληλος
  3. Μπόλτσης Απόστολος, άνεργος οικοδόμος

Νομός Καστοριάς

  1. Βασιλειάδης Σωτήρης , ελεύθερος επαγγελματίας
  2. Ραδόπουλος Δημήτρης , ιδ. υπάλληλος

 

Νομός Κέρκυρας

  1. Αναστασίου Κατερίνα , συνταξιούχος δικαστική υπάλληλος.
  2. Μαρκάτης Λευτέρης , ειδικευόμενος γιατρός.
  3. Τρύφωνας Σωκράτης , αυτοαπασχολούμενος.

 

Νομός Κεφαλληνίας

  1. Γαϊτανίδου Ευανθία, οικονομολόγος
  2. Λουράντος Νικόλαος, άνεργος
  3. Παπαδήμας Ευστάθιος , ηλεκτρολόγος μηχανικός

 

Νομός Κιλκίς

  1. Αραμπατζής Δημήτριος , συνταξιούχος
  2. Καρακωνσταντινίδου Γεωργία , συμβασιούχος

 

Νομός Κοζάνης

  1. Γκαντώνα (Μαλαματή) Ματίνα, εκπαιδευτικός
  2. Κονδυλίδης Ιωάννης, εργάτης ΔΕΗ
  3. Κωνσταντινίδης Σπυρίδων, ελεύθερος επαγγελματίας
  4. Μάρκου Φανή, άνεργη
  5. Παπαδόπουλος Κωνσταντίνος, εργαζόμενος συμβασιούχος ΔΕΗ
  6. Πράσσος Στέφανος, εργάτης ΔΕΗ

 

Νομός Κορινθίας

  1. Αγωγιάτης Κωνσταντίνος, οικοδόμος
  2. Δαμέλος Παναγιώτης (Πάνος), ιδ. υπάλληλος
  3. Κορδαλής Νικόλαος , φοιτητής/ιδ. υπάλληλος
  4. Παπασταμοπούλου Κωνσταντίνα, φοιτήτρια
  5. Σακούλα Παντούλα (Γιούλα), ιδ. υπάλληλος

 

Νομός Κυκλάδων

  1. Βάσιλα Αγγελική, πολ. μηχανικός
  2. Βλάχος Γεώργιος, δικηγόρος
  3. Πλακιώτη Χρυσούλα, πολ. μηχανικός ΤΕ
  4. Φωτέλλη Ειρήνη, εργαζόμενη ΕΡΤ

Νομός Λακωνίας

  1. Κρίθαρη Σταματική (Ματούλα), τοπογράφος μηχανικός
  2. Σκαφίδα Αναστασία, γιατρός

 

Νομός Λάρισας

  1. Αδάμου Αντώνιος, Γεν. Γραμματέας συλλόγου  συνταξιούχων ΙΚΑ   Ελασσόνας
  2. Γενηκομσίου Θεοφάνης, ιδιωτικός υπάλληλος, Σύμβουλος στην Περιφέρεια Θεσσαλίας με την Αριστερή Παρέμβαση – Ανταρσία για την Ανατροπή
  3. Γκόλτσιου Φανή, εκπαιδευτικός, Ελασσόνα
  4. Θεοδοσιάδης Πέτρος, ιδιωτικός υπάλληλος
  5. Καραμπίνη Ζωή, αρχιτέκτονας, συνδικαλίστρια
  6. Κωτσιόπουλος Νικόλαος, οικοδόμος, συνδικαλιστής
  7. Νάκος Χρίστος, ηλεκτρολόγος μηχανικός (Φάρσαλα), συνδικαλιστής
  8. Παραφέστα Αναστασία, συνταξιούχος ΔΕΗ
  9. Πολύζος Νικόλαος, αγρότης
  10. Σκυλογιάννη Κωνσταντίνα, κτηνίατρος – πρόεδρος  Κτηνιατρικού Συλλόγου Λάρισας
  11. Ταλαχούπης Νικόλαος, οικοδόμος – μέλος ΔΣ Συνδικάτου Οικοδόμων Λάρισας

 

Νομός Λασιθίου

  1. Λουκάκης Χαράλαμπος, χημ. μηχανικός
  2. Παϋσανίδου Ελένη, αρθρογράφος
  3. Χουδαλάκη Αικατερίνη – Αντωνία, ηλεκτρολόγος μηχανικός

 

Νομός Λέσβου

  1. Δέτσης Μάριος, γιατρός (Λήμνος)
  2. Μανάβης Νικόλαος, δημοσιογράφος
  3. Σκουντιανέλλης Ευστράτιος, δημοσιογράφος
  4. Ψύλλου Ευδοκία, πολιτικός μηχανικός ΤΕ

 

Νομός Λευκάδας

  1. Βαγενάς Κωνσταντίνος, πολ. μηχανικός
  2. Φερεντίνου Αναστασία, φυσικός
  3. Χόρτης Περικλής, ηλεκτρολόγος

 

Νομός Μαγνησίας

  1. Ντούρος Ευστάθιος, άνεργος γεωπόνος,
  2. Παυλίδης Αλέξης, βιομηχανικός εργάτης
  3. Σκούφογλου Νικόλαος, φοιτητής,
  4. Σπυράκου Βασιλεία, σερβιτόρα
  5. Χουλιάρα Μαγδαληνή-Ιωάννα, φοιτήτρια.

 

Νομός Μεσσηνίας

  1. Γιακουμής Στάθης, προγραμματιστής χειριστής Η/Υ
  2. Διονυσόπουλος Παρασκευάς, αγρότης
  3. Καπετανάκη Γαρυφαλλιά, φιλόλογος
  4. Κάτσαρης Παναγιώτης, γεωπόνος
  5. Καλαντζή Δήμητρα, γιατρός
  6. Νίκου Δονάτος, φιλόλογος
  7. Τζαμουράνης Γιώργος, τοπογράφος μηχανικός

 

Νομός Ξάνθης

  1. Κηετζή Ίριδα-Ελευθερία, εκπαιδευτικός
  2. Μηλιαζήμ Τζεμαλή, δάσκαλος
  3. Σουνδουλουνάκη Στέλλα, γιατρός

 

Νομός Πέλλας

  1. Ασκητής Γιώργος, αγρότης
  2. Γιάγκος Γιάννης, μεταφραστής
  3. Δασκάλου Ελένη, άνεργη
  4. Κωνσταντέλλιας Χριστόφορος, ιδιωτ. υπάλληλος
  5. Λουσιώτης Νίκος, φαρμακοποιός
  6. Μπακαλάκης Χρήστος, ελευθ. επαγγελματίας

 

Νομός Πιερίας

  1. Δικταμπανίδου Μαρία-Ελένη, εκπαιδευτικός
  2. Ηλιάδη Δέσποινα, φοιτήτρια

 

Νομός Πρέβεζας

  1. Ηλίας Στέργιος, φιλόλογος, συνταξιούχος
  2. Νάνος Ευάγγελος, Γεωπόνος, Ιδιωτικός Υπάλληλος
  3. Σιαφάκας Γιώργος, ιδιωτικός υπάλληλος, μέλος ΔΣ Σωματείου Εργαζομένων ΚΤΕΛ Πρέβεζας, μέλος ΓΣ αντιπροσωπών ΕΚ Πρέβεζας
  4. Τζίμα Αγγελική, Γεωπόνος, Ιδιωτική Υπάλληλος

 

Νομός Ρεθύμνου

  1. Ζωγραφάκη Ειρήνη-Ευαγγελία, εργαζόμενη στην ιδ. υγεία
  2. Θοδωράκης Μιχάλης , σερβιτόρος
  3. Καυκαλάς Σήφης, μισθωτός τοπογράφος μηχανικός
  4. Μιχαηλίδου Αικατερίνη – Αιμιλία (Έμιλυ), φοιτήτρια

 

Νομός Ροδόπης

  1. Μουχλιανίτης Κωνσταντίνος, ασκούμενος δικηγόρος Κομμουνιστική Οργάνωση Ανασύνταξη
  2. Πατσούρη Γεωργία (Γωγώ), ιδ. υπάλληλος
  3. Πίττα Άννα (Τατιάνα), ηθοποιός

 

Νομός Σάμου

  1. Σκλαβενίτης Θανάσης, γεωπόνος
  2. Ταμβακλής Νίκος, μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος μηχανικός

 

Νομός Σερρών

  1. Γεωργιάδης Γεώργιος , ιδιωτικός υπάλληλος
  2. Γραβάνης Δημήτριος, ιδιωτικός υπάλληλος
  3. Δουλγέρη Δέσποινα , φαρμακοποιός
  4. Καδής Ιωάννης , έμπορος
  5. Ματσικοπούλου Μαρία , καθηγήτρια Αγγλικών
  6. Μουρατίδης Δημήτριος , φωτογράφος
  7. Σιαφάκα Αλεξάνδρα , δημοσιογράφος

 

Νομός Τρικάλων

  1. Αντάρας Λάμπρος, αρχιτέκτονας
  2. Ευσταθοπούλου (Ευδοξία) Εύη, ιδιωτική εκπαιδευτικός
  3. Κάβουρας Δημήτρης, οικοδόμος, πρόεδρος σωματείου εργαζομένων στην κατασκευή Ε65 (αυτοκινητόδρομος Δυτ. Ελλάδας) Κομμουνιστική Οργάνωση Ανασύνταξη
  4. Παπαδάκης Γεώργιος, αρχιτέκτονας
  5. Τάχου Ευαγγελία (Εύη), φιλόλογος – ιδιωτική εκπαιδευτικός
  6. Τρύπας Θανάσης, γεωπόνος
  7. Τσάλα Αργυρή (Συλβί), άνεργη

 

Νομός Φθιώτιδας

  1. Ελαφρός Ιωάννης, δημοσιογράφος
  2. Ζάγγος Γιώργος, γεωπόνος
  3. Καψάλη Βασιλική, εκπαιδευτικός
  4. Μέλλιος Ιωάννης, γεωπόνος
  5. Σκούρα Άννα, ιδ. εκπαιδευτικός
  6. Φαλάρα Αρετή, γιατρός

Νομός Φλώρινας

  1. Αντωνακάκη Σοφία, φωτογράφος
  2. Κομνιανού Δήμητρα-Βασιλεία, τοπογράφος μηχανικός

 

Νομός Φωκίδας

  1. Καλαμά Βασιλική, αρχιτέκτονας
  2. Κουτσούμπα Άννα, οικονομολόγος, καθηγήτρια σε φροντιστήρια

 

Νομός Χαλκιδικής

  1. Ηλιοπούλου Ειρήνη,  αρχιτέκτονας
  2. Πλεύρης Νίκος,  ειδικευόμενος γιατρός στο Γενικό Νοσοκομείο Χαλκιδικής
  3. Στάθης Γιάννης, Τοπογράφος μηχανικός
  4. Τσελεπίδης Σάββας,  Αρχιτέκτονας

 

Νομός Χανίων

  1. Γαλανάκης Χρήστος, αυτοαπασχολούμενος
  2. Καλιτσουνάκη Μαρία, ξενοδοχοϋπάλληλος
  3. Λιοδάκης Ανδρέας, γιατρός
  4. Μπιχάκης Φώτιος, εκπαιδευτικός, οργανωτικός γραμματέας ΕΛΜΕ Χανίων
  5. Παπουτσάκης Εμμανουήλ, οδηγός
  6. Πιαγκαλάκης Γεώργιος, πολ. μηχανικός

 

Νομός Χίου

  1. Αποστολίδης Ζαννής, μηχανικός
  2. Γανιάρη Καλλιόπη (Πόπη), μεταλλειολόγος μεταλλουργός μηχανικός


Advertisements
1.         Οι εκλογές της 6ης του Μάη έδωσαν ένα ισχυρό πλήγμα στο «μαύρο μέτωπο» των δυνάμεων του μνημονίου, του ΔΝΤ, της ΕΕ, του κεφαλαίου. Στην ήττα των δυνάμεων αυτών αποτυπώθηκαν οι μεγάλοι αγώνες και τα κινήματα της περιόδου, η δίχρονη αντίσταση της εργατικής τάξης και του λαού. Η απόρριψη του πολιτικού συστήματος και της πολιτικής του Μνημονίου κατευθύνθηκε κυρίως προς την  αριστερά, πράγμα που αντικειμενικά ανοίγει νέες δυνατότητες για την  ανάπτυξη και κλιμάκωση των λαϊκών αγώνων το επόμενο διάστημα.
2.         Οι δυνάμεις του κεφαλαίου, η τρόικα και συνολικά το «μαύρο μέτωπο» επιχειρούν  ήδη να αντεπιτεθούν, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα.  Από τους αφόρητους εκβιασμούς και την κινδυνολογία πάνω στον λαό έως την προσπάθεια αφομοίωσης και ευνουχισμού του ξεκάθαρου μηνύματος καταδίκης του Μνημονίου της 6ης του Μάη με επιμέρους, προσωρινές  παραχωρήσεις που θα αφήνουν άθικτο όλο τον μηχανισμό επιτροπείας και κυριαρχίας της τρόικα και της ΕΕ, τους στόχους και την κατεύθυνση της ασκούμενης πολιτικής.
3.         Για να γίνει το επόμενο ακόμα πιο ισχυρό βήμα καταδίκης του Μνημονίου και απαλλαγής των εργαζόμενων από τον εφιάλτη της συνέχισης αυτής της πολιτικής απαιτείται η ανάπτυξη ενός εργατικού και λαϊκού κινήματος,  στην βάση του προγράμματος εκείνου που μπορεί να βελτιώσει ριζικά την ζωή των εργαζόμενων, να αποκρούσει τις συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης, σε ρήξη με τις βασικές επιλογές των κυρίαρχων δυνάμεων και του αστικού πολιτικού συστήματος, με βασικά σημεία:
-άμεση καταγγελία μνημονίων και δανειακών συμβάσεων – κατάργηση εφαρμοστικών νόμων
– παύση πληρωμών – μονομερής διαγραφή του χρέους εκτός αυτού προς τα ασφαλιστικά ταμεία
-έξοδος από ευρώ και ΕΕ
– εθνικοποίηση τραπεζών και μεγάλων επιχειρήσεων χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο
-αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Απαγόρευση των απολύσεων. Κατάργηση των αντεργατικών-αντιλαϊκών νόμων και αποκατάσταση των Συλλογικών Συμβάσεων και διαπραγματεύσεων. Κατάργηση των χαρατσιών και των φορομπηχτικών νόμων. Διαγραφή των χρεών των εργατικών οικογενειών και των φτωχών αγροτών, των αυτοαπασχολουμένων και των επαγγελματιών που προλεταριοποιούνται.
Ικανοποίηση των ώριμων διεκδικήσεων του εργατικού συνδικαλιστικού και νεολαιίστικου κινήματος

4.       Οι δυνάμεις της επαναστατικής αριστεράς επιδιώκουν την επιβολή και την εφαρμογή αυτού του προγράμματος στοχεύοντας και διεκδικώντας την  κυβερνητική και τη συνολική ταξική εξουσία της εργατικής τάξης, βασισμένη στους αγώνες, τις οργανώσεις και τα όργανα της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού. Η πορεία αυτή θα είναι αντικειμενικά πορεία ρήξης με το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό, όχι διαχείρισής του.
5.           Η στάση μας στην εξωκοινοβουλευτική πάλη και σε κοινοβουλευτικό επίπεδο  απέναντι στην προτεινόμενη «αριστερή κυβέρνηση» ή «κυβερνήσεις με την συμμετοχή της αριστεράς», και γενικά σε κάθε κυβέρνηση καθορίζεται με κριτήριο την προώθηση των στόχων και διεκδικήσεων του εργατικού και λαϊκού κινήματος, σε ρήξη με την πολιτική και τις θέσεις των δυνάμεων του κεφαλαίου, της ΕΕ, του ΔΝΤ. Μία «αριστερή κυβέρνηση» για επαναδιαπραγμάτευση και όχι ριζική ανατροπή και καταγγελία των δανειακών συμβάσεων, των Μνημονίων και των ασφυκτικών ορίων που θέτει η γενικότερη πολιτική της ΕΕ δεν μπορεί να έχει την ανοχή μας. Θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα την Αριστερά σε ενσωμάτωση, οπισθοχώρηση και οδυνηρή ήττα και θα διαψεύσει τις λαϊκές προσδοκίες και ελπίδες.
6.           Προϋπόθεση για κάθε επί μέρους κατάκτηση και για συνολικότερες ανατροπές υπέρ της εργατικής τάξης και του λαού σε μια κατεύθυνση ρήξης και αποδέσμευσης από τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς του ευρώ και της ΕΕ είναι η αποφασιστική ενίσχυση της επαναστατικής Αριστεράς και του λαϊκού κινήματος
7.           Με βάση τις παραπάνω κοινές εκτιμήσεις η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η κ.ο. ΑΝΑΣΥΝΤΑΞΗ συνεργάζονται στην επερχόμενη κρίσιμη εκλογική μάχη. Οι δύο οργανώσεις διατηρούν το δικαίωμα αυτοτελούς προβολής των ιδιαίτερων απόψεών τους.

 

Συζήτηση με θέμα:
«ΑΝΤΑΡΣΥΑ – Μετά τις εκλογές της 6ης Μάη επιμένουμε αντικαπιταλιστικά»
ομιλητές:
Γιάννης Σηφακάκης – ΣΕΚ
Χρήστος Τουλιάτος – ΑΡΑΝ
Θανάσης Διαβολάκης – δημ.σύμβουλος Πειραιά, μέλος ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Μαριάννα Τσίχλη – ΑΡΑΣ
Δημήτρης Δεσύλλας – ΝΑΡ

Η συζήτηση πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του φεστιβάλ ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ 2012 που οργάνωσε το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα 17-20 Μάη στην ΑΣΟΕΕ

 

Με θέμα την οργάνωση της αυτοτελούς εκλογικής παρέμβασης συνεδρίασε την Κυριακή 20 Μάη στην Αθήνα το Πανελλαδικό Συντονιστικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Η συζήτηση στηρίχτηκε στην επεξεργασία της προηγούμενης απόφασης του ΠΣ στις 13 Μάη, στις αποφάσεις των Τοπικών και Κλαδικών Επιτροπών, στις απόψεις και τη συμβολή των μελών και των φίλων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά και στα αποτελέσματα της πρωτοβουλίας επαφών με άλλες δυνάμεις στο πλαίσιο του καλεσματος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη διαμόρφωση μιας πλατιάς εκλογικής συμπόρευσης των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής, αντιΕΕ και αντιιμπεριαλιστικής Αριστεράς.
Η ΠΣΕ συζήτησε σε βάθος το πλαίσιο της εκλογικής παρέμβασης και των συμμαχιών εξουσιοδώντας την Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή για τη διαμόρφωση της εκλογικής διακήρυξης, των συνθημάτων και των άμεσων πρωτοβουλιών.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί τα μέλη, τους συναγωνιστές και φίλους της, τους αγωνιστές της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, τις μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς και του μαζικού κινήματος να δώσουν την εκλογική μάχη από την σκοπιά του δρόμου που έχει ανάγκη η εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία για άμεση ακύρωση του Μνημονίου και των δανειακών σύμβασεων με ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ, καθώς και όλων των σχετικών αντιλαϊκών μέτρων, παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους, πέρασμα των τραπεζών στο δημόσιο με εργατικό-κοινωνικό έλεγχο, άμεση πολιτική αναδιανομής του πλούτου, έξοδο από την ευρώ και την ΕΕ. Προϋπόθεση, αλλά και συνέπεια αυτού του δρόμου είναι η αποκατάσταση της λαϊκής κυριαρχίας και η δημοκρατία από το λαό για το λαό, η κατάργηση των ειδικών σωμάτων της ΕΛΑΣ, η απεμπλοκή από το ιμπεριαλιστικό ΝΑΤΟ.
Ο αγώνας θα είναι σκληρός, η νίκη θα είναι του λαού, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνεχίζεται
για Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία.

Με την αυλαία που έπεσε χτες στη φαρσοκωμωδία των διερευνητικών εντολών, έληξε και η αγωνιώδης προσπάθεια της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, των κεντροαριστερών και δεξιών δεκανικιών και του κοινωνικο-οικονομικού κατεστημένου να ευνουχίσουν τη λαϊκή θέληση –όπως εκφράστηκε και με τις εκλογές– με μια νέα κυβέρνηση προσηλωμένη στο μνημονιακό άρμα ΕΕ και ΔΝΤ. Κατέρρευσε κάτω από το βάρος του κοινωνικού εγκλήματος της πολιτικής τους. Ήταν σαφές ότι ένα τέτοιο πραξικόπημα δεν θα μπορούσε να σταθεί!

Δεν τελείωσε όμως η προσπάθεια να «τιθασεύσουν» την οργή των εργαζομένων. Με όπλο τη μαύρη προπαγάνδα και τρομοκρατία από την εργοδοσία, συγκεκριμένα ΜΜΕ, τις τράπεζες και την ΕΕ θα προσπαθήσουν να ανακόψουν τη λαϊκή δυναμική. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Σαμαράς έχει μέτωπο μόνο στην Αριστερά και τους κοινωνικούς αγώνες, ενώ αφήνει στο απυρόβλητο το ΠΑΣΟΚ.

Έγινε ξεκάθαρο, ακόμη, ότι παρά τον αντιμνημονιακό λαϊκισμό, η σκληροπυρηνική δεξιά του Καμμένου και η ακροδεξιά της Χρυσής Αυγής τίθενται υπέρ του σκληρού πυρήνα της πολιτικής που έφερε την κοινωνική καταστροφή. Γι’ αυτό και δήλωσαν διαθεσιμότητα σε ενδεχόμενη «κυβέρνηση προσωπικοτήτων» με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Θλιβερός κομπάρσος σε όλη αυτή την ιστορία η ΔΗΜΑΡ, που δίνει ακούραστα εγγυήσεις ότι δεν έχει καμιά σχέση με ό,τι δίνει νόημα στην Αριστερά.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα μιλήσει ξανά την γλώσσα της αλήθειας και της ανατροπής: Για την κατάργηση των Μνημονίων και της νέας Δανειακής Σύμβασης απαιτείται η μονομερής διαγραφή του χρέους, η έξοδος από το ευρώ και η αποδέσμευση από την Ε.Ε., η έξοδος από το ΝΑΤΟ των εξοπλισμών και της ιμπεριαλιστικής επιβολής των αγορών. Τα Μνημόνια δεν είναι παρά η μετάφραση των οδηγιών της ΕΕ, που είναι ο ενορχηστρωτής της επίθεσης του κεφαλαίου ενάντια στους εργαζόμενους όλης της Ευρώπης. Η αποδέσμευση από την ΕΕ αποτελεί απαραίτητο όρο για να μην πληρώσει η κοινωνική πλειοψηφία την κρίση του καπιταλισμού που βιώνουμε. Απαιτείται ένα λαϊκό και εργατικό κίνημα που θα επιβάλλει την αλλαγή πορείας σε όλα τα επίπεδα. Για να νικήσουν οι εργαζόμενοι, είναι αναγκαία μια Αριστερά με ένα τέτοιο ξεκάθαρο πρόγραμμα ανατροπής. Δεν οδηγεί μακριά η διεκδίκηση από το ΣΥΡΙΖΑ μιας αριστερής κυβέρνησης που απλώς θα επαναδιαπραγματευτεί το χρέος και τους όρους των μνημονίων χωρίς ρήξη με το ευρώ και την ΕΕ. Ούτε η αποφυγή του ΚΚΕ να παλέψει στο σήμερα στόχους ανατροπής, η απουσία οποιασδήποτε κοινής δράσης, η ύψωση τειχών με την μαχόμενη Αριστερά.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τονίζει ότι ένα οργανωμένο λαϊκό κίνημα που θα έχει στην καρδιά του τους εργατικούς αγώνες και θα στηρίζεται στους εργαζόμενους, στη νεολαία, στους αγρότες, με νέες μορφές οργάνωσης και άμεσης δημοκρατίας, όπως λαϊκές συνελεύσεις, η συλλογική δράση, οι μορφές αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης, μπορεί να επιβάλλει τα λαϊκά και εργατικά δικαιώματα.

Η αντικαπιταλιστική ανατροπή είναι ο δρόμος για να μην είναι αντιστρέψιμη μια τέτοια πορεία, για να σπάσουν τα δεσμά του ευρώ και της ΕΕ, για να ηττηθεί η αρπακτικότητα και η ιδιοτέλεια της εργοδοσίας και των τραπεζών, η ανικανότητα της αγοράς να ικανοποιήσει τις βασικές ανθρώπινες ανάγκες σε μια εποχή αφθονίας, η ισοπέδωση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών για χάρη της ασυδοσίας του κεφαλαίου. Για να ανοίξει η εποχή του σοσιαλισμού που δεν γνωρίσαμε, η εποχή που θα αφήσει πίσω της την εκμετάλλευση και τη βαρβαρότητα.

Μια δυνατή -και εκλογικά- αντικαπιταλιστική Αριστερά θα δώσει ώθηση σε αυτή την προοπτική. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιδιώκει την κοινή εκλογική κάθοδο με δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, ανατρεπτικής και αντι-ΕΕ Αριστεράς, στη βάση του παραπάνω αναγκαίου αντικαπιταλιστικού προγράμματος απάντησης στην κρίση, αναδεικνύοντας ιδιαίτερα το ζήτημα της πάλης κατά του ευρώ και της ΕΕ. Ταυτόχρονα καλεί όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς να συμβάλλουν στην ανάπτυξη εκείνου του εργατικού κινήματος, πριν και μετά τις εκλογές, που θα απαντήσει με αποφασιστικότητα στην πρόκληση της εφαρμογής των μνημονιακών μέτρων, που συνεχίζεται ακόμη και μετά την σαφή καταδίκη τους από τον ελληνικό λαό: οι μειώσεις μισθών και συντάξεων, οι ατομικές συμβάσεις εργασίας, οι απολύσεις, η διάλυση της δημόσιας υγείας και παιδείας, τα χαράτσια, η καταστολή, οι ρατσιστικές προκλήσεις είναι εδώ και απαιτούν άμεση κινηματική απάντηση.

Αυτό είναι το ενωτικό και μαχητικό κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπροστά στις εκλογές.

 

Ψωμί, παιδεία, ελευθερία, ήρθε η ώρα να κάνουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Αθήνα, Κυριακή 13/05
Το Πανελλαδικό Συντονιστικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνεδρίασε για τα αποτελέσματα των εκλογών και την πολιτική κατάσταση που διαμορφώνεται στη βάση της εισήγησης που κατατέθηκε από την Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή. Μετά από πλούσια συζήτηση, όπου παρουσιάστηκαν και αποφάσεις και απόψεις τοπικών και κλαδικών επιτροπών, πήρε την ακόλουθη απόφαση:

  1. Το εκλογικό αποτέλεσμα αποτελεί μια σημαντική νίκη  του λαού που επιφύλαξε μια συντριπτική ήττα στο «μαύρο μέτωπο» του Μνημονίου και στράφηκε κατά κύριο λόγο προς την Αριστερά. Ταυτόχρονα ενισχύθηκαν συντηρητικές δυνάμεις με μια δήθεν «αντιμνημονιακή» ρητορεία (Ανεξάρτητοι Έλληνες). Ιδιαίτερα επικίνδυνη εξέλιξη συνιστά η  άνοδος των νεοναζί της Χρυσής Αυγής που με την στήριξη κέντρων του συστήματος εκμεταλλεύτηκε την απελπισία και τη σύγχυση ανθρώπων του λαού, ενισχύθηκε από την ρατσιστική πολιτική ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και πρόβαλε δημαγωγικά  ένα  «αντισυστημικό» προσωπείο.
  1. Η ενίσχυση της Αριστεράς, η μεγαλύτερη από το 1958, είναι καρπός της συσσωρευμένης οργής και αγανάκτησης από τις πολιτικές των μνημονίων, των αγώνων που αναπτύχθηκαν το προηγούμενο διάστημα. Οι πανεργατικές απεργίες, οι καταλήψεις, το Σύνταγμα και οι πλατείες, οι χιλιάδες μικροί και μεγάλοι αγώνες, αυτός ο πανεργατικός – παλλαϊκός ξεσηκωμός ενάντια στην βαρβαρότητα των Μνημονίων, εκφράστηκε και εκλογικά, οδηγώντας πάνω από δύο εκατομμύρια ψηφοφόρους προς τα αριστερά. Το μήνυμα της κάλπης δίνει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στους εργαζόμενους και όλο το λαό για να κλιμακώσουν τους αγώνες και να ξηλώσουμε τα Μνημόνια, τις Τρόικες και το χρεοκοπημένο σύστημά τους.
  1. Τα Μνημόνια,  οι νόμοι  και οι πολιτικές που τα συνοδεύουν, οι επιλογές της ΕΕ, του ΔΝΤ και του κεφαλαίου έχουν πλέον οριστικά απονομιμοποιηθεί. Παρά την όποια μεταμφίεσή του, κανένα μέτρο από αυτά που ψηφίστηκαν στο όνομά του δεν πρέπει να εφαρμοστεί. Κανένα νέο μέτρο δεν πρέπει να παρθεί. Καμιά κυβέρνηση που να εφαρμόζει αυτήν την πολιτική  δεν πρόκειται να γίνει ανεκτή. Δεν περιμένουμε τις διεργασίες για τον σχηματισμό της όποιας κυβέρνησης. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί τους εργαζόμενους σε αγώνες τώρα για να στηρίξουν τα δικαιώματά τους και να  ανατραπεί τώρα, ο μνημονιακός εφιάλτης και η πολιτική κυβερνήσεων, ΕΕ, ΔΝΤ, κεφαλαίου, με πρώτο βήμα την μάχη για να μην καταργηθεί καμιά κλαδική σύμβαση μετά τις 15 Μάη, σύμφωνα με τις προβλέψεις της δανειακής σύμβασης.
  1. Η διαδικασία των διερευνητικών εντολών δεν πρέπει να παγιδέψει την Αριστερά σε οποιαδήποτε πρόταση για “οικουμενική κυβέρνηση εθνικής ενότητας”, κυβέρνηση δηλαδή που στόχο θα έχει την συνέχιση της λεηλασίας των εργαζόμενων στο όνομα της “σταδιακής απαγκίστρωσης ή επαναδιαπραγμάτευσης” των Μνημονίων. Κάθε απόπειρα σχηματισμού κυβέρνησης στην βάση της πολιτικής του Μνημονίου (ανοιχτά ή συγκαλυμμένα) και της δανειακής σύμβασης για την εφαρμογή των αντεργατικών και αντιλαϊκών τους μέτρων συνιστά πραξικόπημα και θα σαρωθεί από την λαϊκή εξέγερση. Σε περίπτωση που τέτοια σχέδια ευοδωθούν, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί όλο τον λαό και όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς να οργανώσουν παλλαϊκό ξεσηκωμό, με συγκεντρώσεις στις πλατείες και γενική απεργία, προκειμένου να ακυρωθεί η αντιλαϊκή επιβολή. 
    Η οποιαδήποτε συμμετοχή της αριστεράς σε κυβέρνηση κάτω από τον έλεγχο και μέσα στα όρια της τρόικα, της ΕΕ, των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, με επαναδιαπραγμάτευση και όχι ριζική ανατροπή και καταγγελία των δανειακών συμβάσεων, των Μνημονίων και των ασφυκτικών ορίων που θέτουν «το σύμφωνο για το ευρώ» και η γενικότερη πολιτική της ΕΕ,  θα την οδηγήσει αργά ή γρήγορα, σε ενσωμάτωση και ήττα. Θα διαψεύσει τις λαϊκές προσδοκίες και ελπίδες. Η Αριστερά πρέπει να στοχεύει στην διεκδίκηση της πολιτικής και κυβερνητικής εξουσίας, από ένα ανατρεπτικό πολιτικό και κοινωνικό κίνημα. Με θεσμούς λαϊκής εξουσίας και εργατικού ελέγχου, με σύνδεση του ερωτήματος της κυβερνητικής εξουσίας με μια σύγχρονη επαναστατική στρατηγική, με ρήξη με το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό, το εργατικό και λαϊκό κίνημα είναι ικανό να επιβάλει τη δική του εξουσία και κυβέρνηση.
  1. Θεωρούμε θετικό το γεγονός ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ υπερτριπλασίασε το ποσοστό της σε σύγκριση με τις εθνικές εκλογές του 2009 -πολλαπλάσιο όλων των εκλογικών παρεμβάσεων της επαναστατικής Αριστεράς σε βουλευτικές εκλογές από το 1974 μέχρι σήμερα. Δείχνει ότι η επιτυχία των σχημάτων που υποστήριξε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 δεν ήταν παροδική, αλλά ανταποκρίνεται σε ένα πραγματικό ρεύμα ριζοσπαστικοποίησης μέσα στην κοινωνία. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πραγματοποίησε με το πρόγραμμά της μια μεγάλη εξόρμηση μέσα στον λαό.  Δούλεψε συστηματικά το πρόγραμμα και το περιεχόμενο του άλλου δρόμου, της αντικαπιταλιστικής ανατροπής. Ήρθε σε επαφή με εκατοντάδες  χιλιάδες εργαζόμενους. Έδωσε τη μάχη κάτω από αντίξοες συνθήκες, κατά κανόνα αποκλεισμένη από τα ΜΜΕ και στηριζόμενη αποκλειστικά στη συνεισφορά των μελών της. Η μεγάλη αυτή εξόρμηση αποτελεί μια πολύ σημαντική παρακαταθήκη για την επόμενη μέρα.
    Ωστόσο, αναγνωρίζουμε ότι το αποτέλεσμα είναι τελικά κατώτερο των προσδοκιών και των δυνατοτήτων. Δεν έγινε κατορθωτό, παρά τα παραπάνω θετικά χαρακτηριστικά, να επηρεάσουμε ακόμη αποφασιστικότερα το τεράστιο ρεύμα αποσκίρτησης απ’ την επιρροή του αστικού δικομματισμού και να έχουμε ακόμα μεγαλύτερη άνοδο, καθώς τμήμα των εργαζόμενων που είχε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην επιλογή του δεν έμεινε τελικά ανεπηρέαστο από κοινοβουλευτικές αυταπάτες για δημιουργία μιας “κυβέρνησης της αριστεράς”, που θα δώσει άμεση και χωρίς συγκρούσεις και ανατροπή λύση στα προβλήματα.
    Θα χρειαστεί να συνεχίσουμε την προσπάθεια για να πείσουμε ότι για την αντιμετώπιση των πιο καυτών και άμεσων κοινωνικών προβλημάτων, δεν αρκούν οι «αντιμνημονιακές» απαντήσεις χωρίς έξοδο από το ευρώ, ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ και συνολικότερα ρήξη με το σύστημα που παράγει κρίσεις και μνημόνια. Ότι η πορεία σύγκρουσης με τους δανειστές και το κεφάλαιο δεν είναι ένας ανέμελος περίπατος, μια εύκολη νίκη που θα μας εξασφαλίσει μια «αριστερή κυβέρνηση», αλλά θα είναι μια δύσκολη, σκληρή πάλη που απαιτεί την κλιμάκωση του πολιτικού ταξικού αγώνα και την συγκρότηση από τα κάτω οργάνων πάλης των ίδιων των εργαζόμενων. Θα χρειαστεί να συνεχίσουμε την προσπάθεια ώστε ο ίδιος ο κόσμος του αγώνα, οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες που ριζοσπαστικοποιούνται, να συνδέσουν τους αγώνες τους με το πρόγραμμα της «αντικαπιταλιστικής ανατροπής», να ανιχνεύσουν με σύγχρονους όρους τη σοσιαλιστική και κομουνιστική προοπτική.
    Μπορεί τα ποσοστά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να μην έσπασαν το φράγμα του 3% του καλπονοθευτικού εκλογικού νόμου, είναι όμως σημαντικά για να την καταγράψουν στην συνείδηση χιλιάδων αγωνιστών ως μια προωθητική και ενωτική φωνή που συμβάλει στο δυνάμωμα του κινήματος και ολόκληρης της αριστεράς. Χαιρόμαστε μαζί με όλον αυτόν τον κόσμο για την άνοδο της αριστεράς, οργανώνουμε μαζί τις μάχες της επόμενης μέρας. 
  1. Μετά και το αποτέλεσμα των εκλογών μπαίνουμε σε μια περίοδο κυβερνητικής και πολιτικής αστάθειας. Οι δυνάμεις του συστήματος με την στήριξη του «διεθνούς παράγοντα» δέχτηκαν ισχυρό πλήγμα, αλλά θα επιμείνουν στην προσπάθειά τους να ανατρέψουν τους συσχετισμούς που αποτυπώθηκαν στο εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Μάη. Θα αξιοποιήσουν σε αυτήν την κατεύθυνση κάθε μέσο. Από την πίεση στις δυνάμεις της κοινοβουλευτικής αριστεράς για την συμμόρφωσή τους σε μια γραμμή «διόρθωσης» των μνημονίων και της δανειακής σύμβασης εντός του ευρώ και της ΕΕ, έως τους ανοικτούς εκβιασμούς, την απειλή της «χρεοκοπίας» και της πείνας, της «εξόδου από το ευρώ», την αξιοποίηση της φασιστικής ακροδεξιάς. Το επόμενο διάστημα θα είναι περίοδος κοινωνικής πόλωσης και όξυνσης της ταξικής πάλης, όχι ανέμελων κυβερνητικών λύσεων.
    Για να μην πισωγυρίσει η κατάσταση, για να πάει ένα βήμα μπροστά στον δρόμο των μεγάλων αγώνων και του αποτελέσματος της 6ης Μάη απαιτείται o λαός να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, με την ανάπτυξη ενός πολιτικού εργατικού και λαϊκού κινήματος και να επιβάλλει, εδώ και τώρα, την κατάργηση των μνημονίων, της δανειακής σύμβασης και των νόμων  που τα συνοδεύουν, την διαγραφή του χρέους. Να επαναφέρει τους μισθούς και τις συντάξεις σε αξιοπρεπή επίπεδα. Να επιβάλλει την απαγόρευση των απολύσεων. Να αποτρέψει κάθε νέα ιδιωτικοποίηση και να αναιρέσει τις προηγούμενες, διεκδικώντας την εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων με εργατικό έλεγχο. Να διεκδικήσει αύξηση των δαπανών για παιδεία, υγεία. Να κλιμακώσει τα κινήματα ανυπακοής «δεν πληρώνω» μέχρι την οριστική κατάργηση των  χαρατσιών, των διοδίων κλπ. Να επιβάλλει την απειθαρχία και την μη εφαρμογή των αντιλαϊκών αποφάσεων της ΕΕ -είτε περιέχονται στα Μνημόνια (ιδιωτικοποιήσεις, απελευθέρωση των αγορών κλπ), είτε όχι- την ακύρωση στην πράξη του Συμφώνου Δημοσιονομικής Σταθερότητας, την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ. Επιπλέον, είναι επίκαιρο όσο ποτέ το αίτημα για απλή αναλογική.  Με άμεσες κινητοποιήσεις και απεργίες ενάντια στην κατάργηση της «μετενέργειας» των συλλογικών συμβάσεων εργασίας (15 Μάη), με λαϊκές συνελεύσεις στις πλατείες, με καταλήψεις χώρων δουλειάς ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, με εργατική ανυπακοή στην εφαρμογή των μέτρων και των νόμων του Μνημονίου. Μέσα από την ενίσχυση των οργάνων του ίδιου του κινήματος, με τη δημοκρατία των γενικών συνελεύσεων, των απεργιακών επιτροπών, των επιτροπών αγώνα, απέναντι στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, για αγώνες και συνδικάτα όργανα της ταξικής πάλης, στα χέρια των εργαζόμενων. Να ξαναθέσει τα θέματα του περιβάλλοντος: οι αγώνες του λαού στη Χαλκιδική επαναφέρουν στο προσκήνιο το θέμα και καταδεικνύουν την άμεση επίδραση της καπιταλιστικής κρίσης στο περιβάλλον. Απαιτείται  η οριστική συντριβή των δυνάμεων του αστικού-μνημονιακού-φιλο-ΕΕ τόξου, η αποδυνάμωση των συντηρητικών «δήθεν» αντιμνημονιακών δυνάμεων και η παραπέρα ενίσχυση της αριστεράς και ειδικά της αντικαπιταλιστικής-επαναστατικής αριστεράς. Εκείνων δηλαδή των δυνάμεων που δεν ταλαντεύονται ανάμεσα στην «επαναδιαπραγμάτευση» και την καταγγελία των Μνημονίων και της δανειακής σύμβασης, που θέτουν καθαρά το θέμα της εξόδου από το ευρώ και την ΕΕ. Που προβάλλουν ότι υπάρχει άλλος δρόμος, ο οποίος οδηγεί στο πέρασμα της εξουσίας και του πλούτου στα χέρια των εργαζόμενων, μέσα από την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού και όχι μέσα από την διαχείρισή του. Που δεν καλλιεργούν «κοινοβουλευτικές και κυβερνητικές αυταπάτες» γιατί ξέρουν από την εμπειρία του κινήματος και των αγώνων του, ότι η συμμετοχή της αριστεράς σε κυβερνήσεις εντός των ορίων του συστήματος (όπως στην Ιταλία και την Γαλλία) οδηγεί γρήγορα στην καταστροφή και του κινήματος και της ίδιας της αριστεράς. Απαιτείται η παραπέρα ενίσχυση της αντικαπιταλιστικής – επαναστατικής αριστεράς που καλεί το εργατικό – λαϊκό κίνημα να είναι ο πρωταγωνιστής που θα επιβάλει στον δρόμο το δίκιο του χωρίς να περιμένει ούτε μια μέρα μέχρι να σχηματιστεί οποιαδήποτε κυβέρνηση. Με ενωτικές πρωτοβουλίες δράσης μέσα στο κίνημα και όχι διασπαστικές λογικές που κινδυνεύουν να υποτιμάνε την αριστερόστροφη διάθεση που υπάρχει. Που να καλούν τον κόσμο να παλέψει εδώ και τώρα και όχι να τον εγκαλούν “να ψηφίσει σωστά” στις επόμενες εκλογές.
  1. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα επιμείνει το αμέσως επόμενο διάστημα στην πρότασή της για την οικοδόμηση ενός αγωνιστικού μετώπου ρήξης και  ανατροπής της επίθεσης. Στο άμεσο ξεδίπλωμα των αγώνων. Στην ανάπτυξη όλων των οργάνων πάλης των εργαζόμενων. Στο ενωτικό της κάλεσμα προς όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς να συμβάλλουν επειγόντως σε αυτήν την κατεύθυνση. Πρώτο βήμα θα πρέπει να είναι η λειτουργία πλατιών συνελεύσεων του μαχόμενου κόσμου του κινήματος και της αριστεράς σε κάθε χώρο δουλειάς, νεολαίας, γειτονιάς, που θα οργανώσει την κοινή δράση, την αλληλεγγύη, τον πλατύ διάλογο για το ποιο είναι το αναγκαίο σήμερα πρόγραμμα διεξόδου από την μέγγενη της δανειακής σύμβασης, του Μνημονίου, της κρίσης, ποιος και με ποιο τρόπο θα το επιβάλλει.
    Την ίδια ώρα προωθούμε τη συγκρότηση ενός πλατιού ενωτικού μετώπου της αριστεράς και του εργατικού κινήματος που θα φράξει το δρόμο στη φασιστική απειλή και την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής κατά των μεταναστών και των αγωνιστών του κινήματος. Με άμεσες πρωτοβουλίες που να αποκαλύπτουν τον βαθιά «συστημικό» και αντιδραστικό, φιλο-ΕΕ και μνημονιακό ρόλο της «Χρυσής Αυγής», τις ναζιστικές αντιλήψεις της, να αποκαλύπτει την ψεύτικη «φιλολαϊκή» ρητορική της, να αποσυνθέτει την κοινωνική της βάση. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα απευθύνει άμεσα κάλεσμα για τη συγκρότηση πρωτοβουλίας για την κοινή δράση στην αντιμετώπιση της φασιστικής απειλής, σε όλες τις κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις του εργατικού κινήματος και της αριστεράς (συμπεριλαμβανομένων του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ) σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο.
  1. Επιμένουμε στο δρόμο της αναγκαίας σήμερα μετωπικής αντικαπιταλιστικής αριστεράς και απευθύνουμε σε όλες τις δυνάμεις και τους αγωνιστές  που διαλέγουν δρόμους ρήξης και ανατροπής, ανοιχτό κάλεσμα για διάλογο, κοινή δράση και μετωπική πολιτική και εκλογική συνεργασία. Ταυτόχρονα δίνουμε την μάχη για να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, πρώτα και κύρια μέσα στους αγώνες αλλά και στις επόμενες εκλογικές μάχες. Η υπεράσπιση της ανάγκης και η πάλη για την οικοδόμηση μιας άλλης αριστεράς, αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής, με ορίζοντα μια νέα σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική, ενωτική και δημοκρατική είναι πιο απαραίτητη από ποτέ. Σε ενδεχόμενο νέων εκλογών, το Πανελλαδικό Συντονιστικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιδιώκει την κοινή εκλογική κάθοδο με δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, ανατρεπτικής και αντι-ΕΕ Αριστεράς, στη βάση του αναγκαίου συνολικού αντικαπιταλιστικού προγράμματος απάντησης στην κρίση, αναδεικνύοντας ιδιαίτερα το ζήτημα της πάλης κατά του ευρώ και της ΕΕ, στην προοπτική μιας άλλης Αριστεράς και με κορμό την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Την πολιτική της πρόταση θα συζητήσει με την Κομμουνιστική Οργάνωση «Ανασύνταξη», την ΟΚΔΕ, το ΕΕΚ, το ΚΚΕ (μ-λ), το ΜΛ ΚΚΕ, με δυνάμεις του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, καθώς και με αγωνιστές και ρεύματα που διαφοροποιούνται από το χώρο του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ. Σε κάθε περίπτωση, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα προβάλει αυτοτελώς το πρόγραμμά της σε όλα τα ζητήματα, όπως και την θέση της για αντικαπιταλιστική διεθνιστική αποδέσμευση από την ΕΕ.
  1. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα απευθυνθεί το επόμενο διάστημα σε όλους τους αγωνιστές και  τις αγωνίστριες, τους νέους  συντρόφους μας που δώσαμε μαζί τους την μάχη των εκλογών. Τους καλούμε να πυκνώσουν τις γραμμές της αντικαπιταλιστικής- επαναστατικής  αριστεράς. Να συμβάλουν στην ανάπτυξή της. Να εμπλουτίσουν την πολιτική παρέμβασή της με το δικό τους προβληματισμό και την εμπειρία τους. Τα αδιέξοδα της ευρωλαγνείας, του κυβερνητισμού και της αναπαλαίωσης της σοσιαλδημοκρατίας από τη μια, της αποφυγής-αναβολής κάθε σημαντικής ταξικής και πολιτικής σύγκρουσης μέχρι τη δεύτερη παρουσία της… «Λαϊκής Εξουσίας» απ’ την άλλη, αλλά και τα αδιέξοδα των μοναχικών δρόμων της «καθαρότητας», επιβάλλουν την αποφασιστική ενίσχυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Την παραπέρα προγραμματική της εμβάθυνση και ωρίμανση, την οργανωτική της συγκρότηση, τη συγχώνευσή της με τα πιο πρωτοπόρα τμήματα των εργαζόμενων και της νεολαίας στις πόλεις και στην ύπαιθρο. Στο αμέσως επόμενο διάστημα θα συνεχίσουμε και θα εμβαθύνουμε την οργανωτική συγκρότηση, με έναν μόνιμο και συστηματικό τρόπο, των Τοπικών και Κλαδικών Επιτροπών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ώστε να διευκολύνουμε την ένταξη με έναν ισότιμο και δημοκρατικό τρόπο των εκατοντάδων αγωνιστών με τους οποίους παλέψαμε μαζί τόσο στους αγώνες, όσο και κατά την προεκλογική περίοδο, την πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Με την υλοποίηση των αποφάσεων της 1ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψη, στην κατεύθυνση της δημοκρατικής λειτουργίας των πολιτικών της διαδικασιών σε κάθε επίπεδο και την ενεργό συμμετοχή των συντροφισσών και των συντρόφων που την συναποτελούν, επιχειρώντας την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ενοποίηση της παρέμβασής τους.
  1. Το αμέσως επόμενο διάστημα θα ακολουθήσει οργανωμένη συζήτηση σε όλο το δυναμικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στις κλαδικές και τις τοπικές της επιτροπές, σχετικά με  τα αποτελέσματα των εκλογών και την πολιτική μας παρέμβαση, που συμπεριλαμβάνει και την πιθανότητα μιας νέας εκλογικής μάχης μέσα στον Ιούνη.
    Σε αυτή την περίπτωση, η τελική απόφαση για την εκλογική κάθοδο, μετά από τον κύκλο συζητήσεων με όλες τις δυνάμεις που προαναφέρθηκαν, θα ληφθεί μετά από σύγκληση εκ νέου του Πανελλαδικού Συντονιστικού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ την Κυριακή 20 Μαϊου, στις 10 πμ στην ΑΣΟΕΕ.

 

ΚΥΡΙΑΚΗ 13/05

Η Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (ΚΣΕ) εξέτασε σε συνεδρίασή της τα αποτελέσματα των εκλογών και την πολιτική κατάσταση που διαμορφώνεται και εκτίμησε τα παρακάτω:
1.           Το εκλογικό αποτέλεσμα αποτελεί μια σημαντική νίκη  του λαού που επιφύλαξε μια συντριπτική ήττα στο «μαύρο μέτωπο» του Μνημονίου και στράφηκε κατά κύριο λόγο προς την αριστερά. Ταυτόχρονα ενισχύθηκαν συντηρητικές δυνάμεις με μια δήθεν «αντιμνημονιακή» ρητορεία (Ανεξάρτητοι Έλληνες). Ιδιαίτερα επικίνδυνη εξέλιξη συνιστά η  άνοδος των νεοναζί της Χρυσής Αυγής που με την στήριξη κέντρων του συστήματος εκμεταλλεύτηκε την απελπισία και τη σύγχυση ανθρώπων του λαού, ενισχύθηκε από την ρατσιστική πολιτική ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και πρόβαλε δημαγωγικά  ένα  «αντισυστημικό» προσωπείο.
2.           Η ενίσχυση της αριστεράς, η μεγαλύτερη από το 1958, είναι καρπός της συσσωρευμένης οργής και αγανάκτησης από τις πολιτικές των μνημονίων, των αγώνων που αναπτύχθηκαν το προηγούμενο διάστημα. Οι πανεργατικές απεργίες, οι καταλήψεις, το Σύνταγμα και οι πλατείες, οι χιλιάδες μικροί και μεγάλοι αγώνες, αυτός ο πανεργατικός – παλλαϊκός ξεσηκωμός ενάντια στην βαρβαρότητα των Μνημονίων, εκφράστηκε και εκλογικά, οδηγώντας πάνω από δύο εκατομμύρια ψηφοφόρους προς τα αριστερά. Το μήνυμα της κάλπης δίνει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στους εργαζόμενους και όλο το λαό για να κλιμακώσουν τους αγώνες και να ξηλώσουμε τα Μνημόνια, τις Τρόικες και το χρεοκοπημένο σύστημά τους.
3.           Τα Μνημόνια,  οι νόμοι  και οι πολιτικές που το συνοδεύουν, οι επιλογές της ΕΕ, του ΔΝΤ και του κεφαλαίου  έχουν πλέον οριστικά απονομιμοποιηθεί. Παρά την όποια μεταμφίεσή του, κανένα μέτρο από αυτά που ψηφίστηκαν στο όνομά του δεν πρέπει να εφαρμοστεί. Κανένα νέο μέτρο δεν πρέπει να παρθεί. Καμιά κυβέρνηση που να εφαρμόζει αυτήν την   πολιτική  δεν πρόκειται να γίνει ανεκτή . Δεν περιμένουμε τις διεργασίες για τον σχηματισμό της όποιας κυβέρνησης. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί τους εργαζόμενους σε αγώνες τώρα για να στηρίξουν τα δικαιώματά τους και να  ανατραπεί τώρα, ο μνημονιακός εφιάλτης και η πολιτική κυβερνήσεων, ΕΕ, ΔΝΤ, κεφαλαίου, με πρώτο βήμα την μάχη για να μην καταργηθεί καμιά κλαδική σύμβαση μετά τις 15 Μάη, σύμφωνα με τις προβλέψεις της δανειακής σύμβασης.
4.           Η διαδικασία των διερευνητικών εντολών δεν πρέπει να παγιδέψει την Αριστερά σε οποιαδήποτε πρόταση για “οικουμενική κυβέρνηση εθνικής ενότητας”, κυβέρνηση δηλαδή που στόχο θα έχει την συνέχιση της λεηλασίας των εργαζόμενων στο όνομα της “σταδιακής απαγκίστρωσης ή επαναδιαπραγμάτευσης” των Μνημονίων. Κάθε απόπειρα σχηματισμού κυβέρνησης στην βάση της πολιτικής του Μνημονίου και της δανειακής σύμβασης συνιστά πραξικόπημα και θα σαρωθεί από την λαϊκή εξέγερση.
Η οποιαδήποτε συμμετοχή της αριστεράς σε κυβέρνηση κάτω από τον έλεγχο και μέσα στα όρια της τρόικα, της ΕΕ, των  τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, με επαναδιαπραγμάτευση και όχι ριζική ανατροπή και καταγγελία των δανειακών συμβάσεων, των μνημονίων και των ασφυκτικών ορίων που θέτουν «το σύμφωνο για το ευρώ» και η γενικότερη πολιτική της ΕΕ,  θα την οδηγήσει αργά ή γρήγορα, σε ενσωμάτωση και ήττα. Θα διαψεύσει τις λαϊκές προσδοκίες και ελπίδες. Η Αριστερά πρέπει να στοχεύει στην διεκδίκηση της πολιτικής και κυβερνητικής εξουσίας, από ένα ανατρεπτικό πολιτικό και κοινωνικό κίνημα. Με θεσμούς λαϊκής εξουσίας και εργατικού ελέγχου, με σύνδεση του ερωτήματος της κυβερνητικής εξουσίας με μια σύγχρονη επαναστατική στρατηγική, με ρήξη με το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό, το εργατικό και λαϊκό κίνημα ικανό να επιβάλει τη δική του εξουσία και κυβέρνηση.
5.           Θεωρούμε θετικό το γεγονός ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ υπερτριπλασίασε το ποσοστό της σε σύγκριση με τις εθνικές εκλογές του 2009 – πολλαπλάσιο όλων των εκλογικών παρεμβάσεων της επαναστατικής Αριστεράς σε βουλευτικές εκλογές από το 1974 μέχρι σήμερα. Δείχνει ότι η επιτυχία των σχημάτων που υποστήριξε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 δεν ήταν παροδική, αλλά ανταποκρίνεται σε ένα πραγματικό ρεύμα ριζοσπαστικοποίησης μέσα στην κοινωνία. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πραγματοποίησε με το πρόγραμμά της μια μεγάλη εξόρμηση μέσα στον λαό.  Δούλεψε συστηματικά το πρόγραμμα και το περιεχόμενο του άλλου δρόμου, της αντικαπιταλιστικής ανατροπής. Ήρθε σε επαφή με εκατοντάδες  χιλιάδες εργαζόμενους. Η μεγάλη αυτή εξόρμηση αποτελεί μια πολύ σημαντική παρακαταθήκη για την επόμενη μέρα.
Ωστόσο, αναγνωρίζουμε ότι το αποτέλεσμα είναι τελικά κατώτερο των προσδοκιών και των δυνατοτήτων. Δεν έγινε κατορθωτό, παρά τα παραπάνω θετικά χαρακτηριστικά, να επηρεάσουμε ακόμη αποφασιστικότερα το τεράστιο ρεύμα αποσκίρτησης απ’ την επιρροή του αστικού δικομματισμού και να έχουμε ακόμα μεγαλύτερη άνοδο, καθώς τμήμα των εργαζόμενων που είχε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην επιλογή του δεν έμεινε τελικά ανεπηρέαστο από κοινοβουλευτικές αυταπάτες για δημιουργία μιας “κυβέρνησης της αριστεράς”, που θα δώσει άμεση και χωρίς συγκρούσεις και ανατροπή λύση στα προβλήματα.
Θα χρειαστεί να συνεχίσουμε την προσπάθεια για να πείσουμε ότι για την αντιμετώπιση των πιο καυτών και άμεσων κοινωνικών προβλημάτων, δεν αρκούν οι «αντιμνημονιακές» απαντήσεις χωρίς έξοδο από το ευρώ, ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ και συνολικότερα ρήξη με το σύστημα που παράγει κρίσεις και μνημόνια. Ότι η πορεία σύγκρουσης με τους δανειστές και το κεφάλαιο δεν είναι ένας ανέμελος περίπατος, μια εύκολη νίκη που θα μας εξασφαλίσει μια «αριστερή κυβέρνηση», αλλά θα είναι μια δύσκολη, σκληρή πάλη που απαιτεί την κλιμάκωση του πολιτικού ταξικού αγώνα και την συγκρότηση από τα κάτω οργάνων πάλης των ίδιων των εργαζόμενων. Θα χρειαστεί να συνεχίσουμε την προσπάθεια ώστε ο ίδιος ο κόσμος του αγώνα, οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες που ριζοσπαστικοποιούνται, να συνδέσουν τους αγώνες τους με το πρόγραμμα της «αντικαπιταλιστικής ανατροπής», να ανιχνεύσουν με σύγχρονους όρους τη σοσιαλιστική και κομουνιστική προοπτική.
Μπορεί τα ποσοστά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να  μην έσπασαν το φράγμα του 3% του καλπονοθευτικού εκλογικού νόμου, είναι όμως σημαντικά για να την καταγράψουν στην συνείδηση χιλιάδων αγωνιστών σαν μια προωθητική και ενωτική φωνή που συμβάλει στο δυνάμωμα του κινήματος και ολόκληρης της αριστεράς. Χαιρόμαστε μαζί με όλον αυτόν τον κόσμο για την άνοδο της αριστεράς, οργανώνουμε μαζί τις μάχες της επόμενης μέρας. 
6.     Μετά και το αποτέλεσμα των εκλογών μπαίνουμε σε μια περίοδο κυβερνητικής και πολιτικής αστάθειας. Οι δυνάμεις του συστήματος με την στήριξη του «διεθνούς παράγοντα» δέχτηκαν ισχυρό πλήγμα, αλλά θα επιμείνουν στην προσπάθειά τους να ανατρέψουν τους συσχετισμούς που αποτυπώθηκαν στο εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης του Μάη. Θα αξιοποιήσουν σε αυτήν την κατεύθυνση κάθε μέσο. Από την πίεση στις δυνάμεις της κοινοβουλευτικής αριστεράς για την συμμόρφωσή τους σε μια γραμμή «διόρθωσης» των μνημονίων και της δανειακής σύμβασης εντός του ευρώ και της ΕΕ, έως τους ανοικτούς εκβιασμούς, την απειλή της «χρεοκοπίας» και της πείνας, της «εξόδου από το ευρώ», την αξιοποίηση της φασιστικής ακροδεξιάς ακόμα και εξωτερικές στρατιωτικές πιέσεις. Το επόμενο διάστημα θα είναι περίοδος κοινωνικής πόλωσης και όξυνσης της ταξικής πάλης, όχι ανέμελων κυβερνητικών λύσεων.
Για να μην πισωγυρίσει η κατάσταση, για να πάει ένα βήμα μπροστά στον δρόμο των μεγάλων αγώνων και του αποτελέσματος της 6ης του Μάη απαιτείται, o λαός να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, με την ανάπτυξη ενός πολιτικού εργατικού και λαϊκού κινήματος και να επιβάλλει, εδώ και τώρα, την κατάργηση των μνημονίων, της δανειακής σύμβασης και των νόμων  που τα συνοδεύουν, την διαγραφή του χρέους. Να επαναφέρει τους μισθούς και τις συντάξεις σε αξιοπρεπή επίπεδα. Να επιβάλλει την απαγόρευση των απολύσεων. Να αποτρέψει κάθε νέα ιδιωτικοποίηση και να αναιρέσει τις προηγούμενες, διεκδικώντας την εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων με εργατικό έλεγχο. Να διεκδικήσει αύξηση των δαπανών για παιδεία, υγεία.  Να κλιμακώσει τα κινήματα ανυπακοής «δεν πληρώνω» μέχρι την οριστική κατάργηση των  χαρατσιών, των διοδίων κλπ. Να επιβάλλει την απειθαρχία και την μη εφαρμογή των αντιλαϊκών αποφάσεων της ΕΕ -είτε περιέχονται στα Μνημόνια (ιδιωτικοποιήσεις, απελευθέρωση των αγορών κλπ), είτε όχι- την ακύρωση στην πράξη του Συμφώνου Δημοσιονομικής Σταθερότητας, την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ. Μέσα από την ενίσχυση των οργάνων του κινήματος πέρα από τις συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες.
Απαιτείται  η οριστική συντριβή των δυνάμεων του αστικού-μνημονιακού-φιλο-ΕΕ τόξου, η αποδυνάμωση των συντηρητικών «δήθεν» αντιμνημονιακών δυνάμεων και η παραπέρα ενίσχυση της αριστεράς και ειδικά της αντικαπιταλιστικής – επαναστατικής αριστεράς. Εκείνων δηλαδή των δυνάμεων που δεν ταλαντεύονται ανάμεσα στην «επαναδιαπραγμάτευση» και την καταγγελία των μνημονίων και της δανειακής σύμβασης, που θέτουν καθαρά το θέμα της εξόδου από το ευρώ και την ΕΕ. Που προβάλλουν ότι υπάρχει άλλος δρόμος, που οδηγεί στο πέρασμα της εξουσίας και του πλούτου στα χέρια των εργαζόμενων, μέσα από την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού και όχι μέσα από την διαχείρισή του. Που δεν καλλιεργούν «κοινοβουλευτικές και κυβερνητικές αυταπάτες» γιατί ξέρουν από την εμπειρία του κινήματος και των αγώνων του, ότι η συμμετοχή της αριστεράς σε κυβερνήσεις εντός των ορίων του συστήματος (όπως στην Ιταλία και την Γαλλία) οδηγεί γρήγορα στην καταστροφή και του κινήματος και της ίδιας της αριστεράς. Απαιτείται η παραπέρα ενίσχυση της αντικαπιταλιστικής – επαναστατικής αριστεράς που καλεί το εργατικό – λαϊκό κίνημα να είναι ο πρωταγωνιστής που θα επιβάλει στον δρόμο το δίκιο του χωρίς να περιμένει ούτε μια μέρα μέχρι να σχηματιστεί οποιαδήποτε κυβέρνηση. Με ενωτικές πρωτοβουλίες δράσης μέσα στο κίνημα και όχι διασπαστικές λογικές που κινδυνεύουν να υποτιμάνε την αριστερόστροφη διάθεση που υπάρχει. Που να καλούν τον κόσμο να παλέψει εδώ και τώρα και όχι να τον εγκαλούν “να ψηφίσει σωστά” στις επόμενες εκλογές.
7.           Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα επιμείνει το αμέσως επόμενο διάστημα στην πρότασή της για την οικοδόμηση ενός αγωνιστικού μετώπου ρήξης και  ανατροπής της επίθεσης. Στο άμεσο ξεδίπλωμα των αγώνων. Στην ανάπτυξη όλων των οργάνων πάλης των εργαζόμενων. Στο ενωτικό της κάλεσμα προς όλες τις δυνάμεις της αριστεράς να συμβάλλουν επειγόντως σε αυτήν την κατεύθυνση.
Την ίδια ώρα προωθούμε τη συγκρότηση ενός πλατιού ενωτικού μετώπου της αριστεράς και του εργατικού κινήματος που θα φράξει το δρόμο στη φασιστική απειλή και την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής κατά των μεταναστών και των αγωνιστών του κινήματος. Με άμεσες πρωτοβουλίες που να αποκαλύπτουν τον βαθιά «συστημικό» και αντιδραστικό, φιλο-ΕΕ και μνημονιακό ρόλο της «Χρυσής Αυγής», τις ναζιστικές αντιλήψεις της, να αποκαλύπτει την ψεύτικη «φιλολαϊκή» ρητορική της, να αποσυνθέτει την κοινωνική της βάση.
8.           Επιμένουμε στο δρόμο της αναγκαίας σήμερα μετωπικής αντικαπιταλιστικής αριστεράς σε αντιπαράθεση με την επικίνδυνη λογική του ευρωμονόδρομου και τις απογειωμένες «κυβερνητικές λύσεις» πριν ή μετά τις εκλογές και απευθύνουμε σε όλες τις δυνάμεις και τους αγωνιστές  που διαλέγουν δρόμους ρήξης και ανατροπής, ανοιχτό κάλεσμα για διάλογο, κοινή δράση και μετωπική πολιτική και εκλογική συνεργασία. Ταυτόχρονα δίνουμε την μάχη για να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, πρώτα και κύρια μέσα στους αγώνες αλλά και στις επόμενες εκλογικές μάχες.
Η υπεράσπιση της ανάγκης και η πάλη για την οικοδόμηση μιας άλλης αριστεράς, αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής, με ορίζοντα μια νέα σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική, ενωτική και δημοκρατική είναι πιο απαραίτητη από ποτέ.
9.           Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα απευθυνθεί το επόμενο διάστημα σε όλους τους αγωνιστές και  τις αγωνίστριες, τους νέους  συντρόφους μας που δώσαμε μαζί τους την μάχη των εκλογών. Τους καλούμε να πυκνώσουν τις γραμμές της αντικαπιταλιστικής- επαναστατικής  αριστεράς. Να συμβάλουν στην ανάπτυξή της. Να εμπλουτίσουν την πολιτική παρέμβασή της με το δικό τους προβληματισμό και την εμπειρία τους. Τα αδιέξοδα της ευρωλαγνείας, του κυβερνητισμού και της αναπαλαίωσης της σοσιαλδημοκρατίας από την μια, της αποφυγής – αναβολής κάθε σημαντικής ταξικής και πολιτικής σύγκρουσης μέχρι τη δεύτερη παρουσία της… «Λαϊκής Εξουσίας» απ’ την άλλη, αλλά και τα αδιέξοδα των μοναχικών δρόμων της «καθαρότητας», επιβάλλουν την αποφασιστική ενίσχυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Την παραπέρα προγραμματική της εμβάθυνση και ωρίμανση, την οργανωτική της συγκρότηση, τη συγχώνευσή της με τα πιο πρωτοπόρα τμήματα των εργαζόμενων και της νεολαίας στις πόλεις και στην ύπαιθρο.
10.        Το αμέσως επόμενο διάστημα θα ακολουθήσει οργανωμένη συζήτηση σε όλο το δυναμικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σχετικά με  τα αποτελέσματα των εκλογών και την πολιτική μας παρέμβαση, που συμπεριλαμβάνει και την πιθανότητα μιας νέας εκλογικής μάχης μέσα στον Ιούνη.
Η ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ 13/05/2012